Άντζι Καρατζά: «Η ιστορία της τέχνης, όπως και κάθε ιστορία, δε γράφεται, ψήνεται σιγά-σιγά»

Τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου, στο χώρο της Cheapart, εγκαινιάζεται η έκτη ατομική έκθεση της Άντζι Καρατζά με τίτλο: «Η ιστορία της τέχνης, όπως και κάθε ιστορία, δε γράφεται, ψήνεται σιγά-σιγά». 

Ο κατάλογος της προηγούμενης έκθεσής της τέλειωνε με την απορία: «Θα μπορέσει τελικά η Άντζι -the batcat- Καρατζά να ξεπεράσει τους σκόπελους των ρούχων που σαν εφιάλτες ντύνουν την εικαστική της πορεία στην άβυσσο της παγκόσμιας τέχνης;» 

Και να, που η παγκόσμια τέχνη και η ιστορία της ήρθε κοντά της...

Στην καινούρια της δουλειά, η Άντζι Καρατζά κλείνει, ράβοντας σε διάφανο υλικό (vivak), μια προσέγγιση της ιστορίας της τέχνης, όπως έκανε παλιότερα με τα ρούχα που κρέμονταν από κρεμάστρες, σα να είχαν βγει από βαλίτσες ταξιδιού. Σιδερωμένα και χαρούμενα…

Η τετράχρονη εμπλοκή της με το δισέλιδο που αφορά την τέχνη στους Ερευνητές πάνε παντού της εφημερίδας Καθημερινή του Σαββάτου, είναι για κείνη το έναυσμα για το καινούριο της ταξίδι, ένα ταξίδι στο οποίο ελπίζει να συμμετάσχει και ο θεατής, ελεύθερος να συμπληρώσει και εκείνος τη δική του ιστορία.

Η δουλειά αυτή ξεκίνησε από ένα όνειρο που είδε: Σε μια σούβλα που γύριζε, καρφωμένα πολλά φύλλα της εφημερίδας Ερευνητές σιγοψήνονταν. Παράλληλα, σε μια αφίσα εμφανίστηκε το σύνθημα: Η ιστορία της τέχνης, όπως και κάθε ιστορία, δε γράφεται, ψήνεται σιγά-σιγά.

Τι είναι τα όνειρα χωρίς βαλίτσες, χωρίς την έννοια του ταξιδιού; Τι είναι οι βαλίτσες χωρίς τα όνειρα;… Οι αποσκευές γέμισαν. Με εικόνες και λέξεις.

Τα δισέλιδα που στήνει για την εφημερίδα, τα τυπώνει σε καμβά, τα μεγαλώνει και τα αλλάζει. Αφού προστεθούν ζωγραφικά ή γλυπτικά στοιχεία, κόβονται και ράβονται στα μέτρα της. Γίνονται το σώμα, η κοιλιά της γάτας που τόσο επίμονα συνοδεύει την εικαστική της ιστορία. Το κεφάλι είναι ο φορέας, το μυαλό. Κουβαλάει το σύνθημα. Το βροντοφωνάζει…

Στα χέρια γράφεται το κείμενο, ενώ στα πόδια υπάρχει σα μικρή κούκλα ο ήρωας, κρυφός πρωταγωνιστής της έκθεσης: Η εικόνα μιας γάτας-έργου, φτιαγμένης το 1997, που ξέμεινε όταν αγοράστηκε το έτερό της ήμισυ και, έτσι, γράφει κι αυτή την ιστορία της. Είναι η Cattie (Κάτι), η οποία μεταμορφώνεται κάθε φορά ανάλογα με το θέμα. Ένα βίντεο παίζει την ιστορία της, μια ιστορία αγάπης έργου-δημιουργού…

Δευτ. 2/11, 8 μ.μ. Μέχρι 24/11

Δευτ.-Παρ. 3-9 μ.μ. Σάβ., Κυρ. 12 μ.-6 μ.μ.

Ηώ Αγγελή: “FUTURE PERFECT”

Στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών εγκαινιάζεται η ατομική έκθεση της Ηώς Αγγελή με τίτλο «Τετελεσμένος Μέλλων».


Η Ηώ Αγγελή στην καινούργια της δουλειά ερευνά τη συνείδηση ενός προκαθορισμένου μέλλοντος.

Μορφές γυναικών στην άκρη της πόλης, συνομιλούν σιωπηλά με την αλληγορία της ιστορίας τους.


Η γνώση αυτού που θα έρθει αδρανοποιεί το χρόνο και παγώνει τις επιθυμίες. 


Η μελαγχολία του νεορομαντισμού συνυπάρχει με την αμηχανία και τη μοναξιά του ανθρώπου. Ο τόπος μεταμορφώνεται απο ψυχρά αστικός σε τρυφερά οικείος με την συμμετοχή του έφηβου χρόνου.

Η Ηώ Αγγελή σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας και στο Royal College of Arts του Λονδίνου. Εκθέτει στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.


εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής

Τρίτη 3 Νοεμβρίου  2009 στις 7.30 μ.μ.

Γιάννης Ψυχοπαίδης: “Polaroids 1977–2009 - Ψηφίδες μιας επιζωγραφισμένης μνήμης”

Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη, στο πλαίσιο του Athens Photo Festival 2009, εγκαινιάζει την Τρίτη 3 Νοεμβρίου την αναδρομική έκθεση “Polaroids 1977–2009 - Ψηφίδες μιας επιζωγραφισμένης μνήμης” του Γιάννη Ψυχοπαίδη. Η έκθεση αποτελεί ένα προσωπικό εικαστικό “αφιέρωμα” του Γιάννη Ψυχοπαίδη στη στιγμιαία φωτογραφία Polaroid.

 

Ως πρώτη ύλη για τη ζωγραφική του, η φωτογραφία αποτελούσε ανέκαθεν δομικό στοιχείο στο έργο του Ψυχοπαίδη, όπου η φωτογραφική και η ζωγραφική γλώσσα συνδέονται μέσω της κοινωνικής κριτικής και του πολιτικού σχολιασμού. Η ριζική μετατόπιση της θεματικής του έργου του από το δημόσιο, κοινωνικό χώρο στον ιδιωτικό -στα τέλη της δεκαετίας του ’70- δίνει πια βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο στη φωτογραφική παρουσία της στιγμιαίας και με έντονη ερασιτεχνική φυσικότητα Polaroid φωτογραφίας, που αποτυπώνει τις σχέσεις των ανθρώπων στις ιδιωτικές τους στιγμές, όλα όσα συμβαίνουν ανάμεσα στα πρόσωπα, στα κλειστά δωμάτια και στους ιδιωτικούς χώρους.

 

Για τον Ψυχοπαίδη η Polaroid δεν υπήρξε ποτέ αυτοσκοπός. Ήταν πάντα μια ιδιωτική καταγραφή, μια σημείωση, ένα πρώτο ή πολλά μαζί διαφορετικά σχεδιάσματα από διαφορετικές γωνίες ενός θέματος. Κάποια στιγμή όμως, στη δεκαετία του 70, το συσσωρευμένο αυτό υλικό από Polaroids με διαφορετικά θέματα άρχισε να γίνεται το ίδιο  ζωγραφική επιφάνεια, οι ίδιες οι μικρές αυτές φωτογραφίες μετά από χρωματικές παρεμβάσεις και επιζωγραφίσεις να μεταμορφώνονται σε μικρές εικόνες με εικαστική πληρότητα. Μέσω των επιζωγραφίσεων η φωτογραφία έδινε την θέση της στην ζωγραφική, δημιουργώντας μικρές ψηφίδες μιας επιζωγραφισμένης μνήμης από εικόνες του ιδιωτικού και του δημόσιου χώρου, αλλά και εικαστικά σχόλια πάνω στην Ιστορία της Τέχνης, στα πρόσωπα και τα μοτίβα της. 

Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Πλ. Κολωνακίου 20, 10673, Αθήνα

Διάρκεια έκθεσης: 3 έως 21 Νοεμβρίου 2009 

Ώρες λειτουργίας: 

Τρ.–Παρ. 11.00-15.00 και 17.00–21.00, Σάβ. 11.00–14.00, Κυρ. & Δευτ. κλειστά 

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα: 

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε χαρακτική με υποτροφία στην ΑΣΚΤ της Αθήνας(1963-1968). Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη ζωγραφική (1970-1976) στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου με υποτροφία από την Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD). Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Γερμανία προσκεκλημένος του Καλλιτεχνικού Προγράμματος της πόλης του Δ. Βερολίνου. Το 1994 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας. Κατά την δεκαετία του 1960 υπήρξε μέλος της Καλλιτεχνικής Ομάδας Α΄ στην Αθήνα και της εικαστικής ομάδας του περιοδικού ''Επιθεώρηση Τέχνης''. Ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος της ομάδας των ''Νέων Ελλήνων Ρεαλιστών'' (1971-1973) και του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών (1974-1976). Από το 1966 παρουσιάζει τη δουλειά του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις, στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία.

Mark Amerika - UNREALTIME

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει από τις 23 Οκτωβρίου 2009 έως τις 3 Ιανουαρίου 2010 την πρώτη στην Ελλάδα αναδρομική έκθεση του Αμερικανού, πρωτοπόρου της ψηφιακής τέχνης καλλιτέχνη, Μαρκ Αμέρικα. Η πρώτη παρουσίαση της δουλειάς του στην Ελλάδα είχε γίνει στο πλαίσιο της online έκθεσης του ΕΜΣΤ με τίτλο e-critures (2008).

O Αμέρικα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένας «καλλιτέχνης των δικτύων» καθώς το έργο του ερευνά τους τρόπους με τους οποίους η εμπειρία μας στον ψηφιακό χώρο αλλάζει και διαμορφώνει μία νέα νοοτροπία και ένα νέο τρόπο ζωής. Από το 1997 που έγινε γνωστός με το έργο GRAMMATRON και θεωρήθηκε ως ένας από τους πρωτοπόρους της διαδικτυακής τέχνης [net art] έως σήμερα ο Αμέρικα αντιλαμβάνεται το διασυνδεδεμένο χώρο της εποχής του ίντερνετ ως μία μηχανή ανασύνθεσης, μία πλατφόρμα ενημέρωσης και προβολής, ένα νέο καμβά εννοιολογικής τέχνης αλλά και ως ένα εργαστήριο πειραματισμού και παραγωγής νέων ιδεών. Με το GRAMMATRON όπως και με το PHON:E:ME (1999) και το FILMTEXT (2002) που ακολούθησαν, ο καλλιτέχνης διαμόρφωσε έργα που όχι μόνο αναφέρονται στις πολλαπλές δυνατότητες που ανοίχτηκαν με το διαδίκτυο ως προς την επικοινωνία, τη συνεργασία και τη δημιουργία αλλά και που προέβλεψαν τις νέες συνθήκες της νέας ψηφιακής πραγματικότητας που σήμερα βιώνουμε ως προς το χώρο, το χρόνο αλλά και την ίδια μας την ταυτότητα.

Περιγράφοντας τον εαυτό του σαν “σκεπτογράφο”, “καλλιτέχνη – μέσο”, “φανταστικό φιλόσοφο”, “ρεμιξολόγο”, “άνθρωπο των δικτύων”, σαν ένα περιπλανώμενο που αλλάζει συνεχώς ταυτότητες και ρόλους ο Αμέρικα κινείται στο ψηφιακό χώρο, αξιοποιώντας τεχνολογικές πλατφόρμες και μέσα της εποχής του και αναπτύσσοντας δίκτυα συνεργατών. Πέρα από τα έργα διαδικτυακής τέχνης με τα οποία καταξιώθηκε αρχικά στο χώρο της ψηφιακής τέχνης, ο Αμέρικα στα μέσα της δεκαετίας που διανύουμε ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τις οπτικοακουστικές δυνατότητες που προσέφεραν οι πλατφόρμες DJ/ VJ χρησιμοποιώντας τις για να παράξει performances και εγκαταστάσεις που σχολιάζουν ζητήματα και γεγονότα της τρέχουσας πραγματικότητας και της καθημερινότητας. Με το CHROMO HACK (2005), ένα έργο πάνω στο “θέαμα’” της 11ης Σεπτεμβρίου και τη μετάδοση του γεγονότος σε πραγματικό χρόνο όπως και με το SOCIETY OF THE SPECTACLE (A DIGITAL REMIX, 2004), που σχολιάζει τις μεταλλάξεις του σύγχρονου “θεάματος” στην Κοινωνία των Δικτύων, ο Αμέρικα ασκεί κριτική στο ρόλο που παίζουν τα μέσα και η πολιτική στη σημερινή κοινωνία. Χαρακτηριστικό στοιχείο του έργου του αποτελούν οι πρακτικές της μεταπαραγωγής και του ρεμιξ, της ανάμειξης και της αναδιαμόρφωσης δηλαδή του υλικού, οι οποίες όμως δεν αναφέρονται μόνο στην τεχνική επεξεργασία της εικόνας και του ήχου, αλλά και σε μία εννοιολογική και νοηματική επεξεργασία που στόχο έχει να αφήσει το πεδίο ανοιχτό για νέες ερμηνείες από το κοινό.

Τα τελευταία χρόνια ο Αμέρικα, παρακολουθώντας πάντα, τις εξελίξεις της τεχνολογίας και το ενδιαφέρον του κόσμου για αυτή, ξεκίνησε μία σειρά βίντεο γυρισμένων με κινητό τηλέφωνο, εστιάζοντες στις νέες τεχνικές αλλά και τη νέα αισθητική που διαμορφώνεται. Το MOBILE PHONE VIDEO ART CLASSICS (2007) και το IMMOBILITE (2009) στόχο έχουν ακριβώς να γεννήσουν σκέψεις για το ρόλο που θα παίξει η τεχνολογία του σήμερα στην αυριανή καλλιτεχνική δημιουργία, η οποία σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από τις αυτοσχέδιες τεχνικές DIY και τις δυνατότητες παρουσίασης που προσφέρουν οι κοινωνικές πλατφόρμες όπως το Web 2.0.

Η έκθεση Unrealtime, φιλοξενώντας τα αντιπροσωπευτικά έργα του Μαρκ Αμέρικα που αναφέρονται παραπάνω, επιδιώκει να παρουσιάσει το έργο ενός καλλιτέχνη που εργάζεται στον ψηφιακό χώρο και συνεχώς μελετά τα χαρακτηριστικά του, προσφέροντας νέες δυνατότητες για διάλογο για τα στοιχεία και τις εκφάνσεις της καθημερινής μας εμπειρίας. Έχοντας χαρακτηριστεί από το Time Magazine ως ένας από τους 100 καινοτόμους του 21ου αιώνα, κι έχοντας αναγνωριστεί από κέντρα, μουσεία και φεστιβάλ με ατομικές εκθέσεις και παρουσιάσεις ανά τον κόσμο, ο Αμέρικα αποτελεί παράδειγμα όχι μόνο ενός σημαντικού καλλιτέχνη αλλά και μίας πολυδιάστατης προσωπικότητας, όπως φαίνεται τόσο από το έργο όσο και από τη ζωή του, που είναι άμεσα συνυφασμένα με τον ψηφιακό πολιτισμό.

Ο Αμέρικα είναι net artist, συγγραφέας, και Καθηγητής Τέχνης & Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Colorado. Παράλληλα με το καλλιτεχνικό του έργο, δίνει performances, διαλέξεις και παρουσιάζει σεμινάρια και εργαστήρια πάνω στα νέα μέσα, την ηλεκτρονική λογοτεχνία, το web publishing, τη διαδικτυακή θεωρία και τέχνη, τα οπτικοακουστικά VJ performances, το hypertext, το hactivism, και το κοινωνικό διαδίκτυο. Είναι επίσης ο συγγραφέας πολλών βιβλίων, όπως του γνωστού META/DATA: A digital poetics (The MIT press, 2007).

Ο καλλιτέχνης θα παρουσιάσει το έργο του τηνΠαρασκευή 23 Οκτωβρίου, στις 7 μμ, στο πλαίσιο του προγράμματος “Οι καλλιτέχνες συναντούν το κοινό”.

Τίτλος ομιλίας: “Ζώντας στο μη πραγματικό χρόνο: Μια αφήγηση σε δίκτυο”

Διάρκεια: 22/9/2009-3/1/2010

Wildlife (Karolina Sobecka)

Κατά τη διάρκεια της νύχτας και ενώ κινούνται τα αυτοκίνητα ,ενα κτίριο στο κέντρο της πόλης απλά "κινηται" . Κάθε αυτοκίνητο ένα "βίντεο" από ένα άγριο ζώο. Οι κινήσεις του ζώου έχουν προγραμματιστεί να αντιστοιχούν στην ταχύτητα του αυτοκινήτου: το αυτοκίνητο κινείται, το ζώο τρέχει μαζί με την επιτάχυνση και την επιβράδυνση του αυτοκίνητου, όπως το αυτοκίνητο σταματά, το ζώο σταματά επίσης. Το framerate της ταινίας αντιστοιχεί στην ταχύτητα περιστροφής των τροχών. Εάν η παρουσία ενός κινούμενου αντικειμένου (όπως ένα άλλο αυτοκίνητο ή έναν πεζό) ανιχνεύεται με αισθητήρες ακριβείας .

Η προβολή εξαφανίζεται και αναβοσβήνει με βάση την αρχιτεκτονική του κτηρίου . Η ίδια η πόλη είναι ένας ενεργός εταίρος στην δημιουργία αυτής της παρουσίας.

Η καθημερινή πραγματικότητα μέσα από αυτό το στοιχείο μας δίνει την αίσθηση της μοναδικότητάς, τις απεριόριστες δυνατότητες του video και πως αυτό καταφέρνει να δίνει ζωή σε άψυχα υλικά .

SNOOPY ART (chris jordan)

O Snoopy έγινε τέχνη.Το σκυλάκι που λατρέψαμε έγινε τέχνη με την βοήθειά από λουριά και ιμάντες πλαστικούς και υφασμάτινους. Η τελική μορφή του έργου όπως φαίνεται και παραπάνω απο μακρια φαίνεται απλά αδιάφορη, αλλά το ενδιαφέρον και όλη η λεπτομέρεια στο έργο αυτό φαίνεται πλησιάζοντας το, όπου η λεπτομέρεια του έργου σε συναρπάζει. Το ενδιαφέρον του έργου αυτού είναι πως ο καλλιτέχνης καταφέρνει να αποδώσει το απλό αυτό θέμα με τις τόσο απλές

γραμμές και το παρουσιάζει μοναδικό χρησιμοποιώντας 2-3 υλικά. Αυτό που φαίνεται δεν είναι τελικά το αποτέλεσμα άλλα το θάρρος και έμπνευσή του καλλιτέχνη να δώσει την μορφή του Snoopy μέσα από τα υλικά.....

“Art4All” Event by artspot.gr

Το artspot.gr στα πλαίσια των γενεθλίων του για τον δεύτερο χρόνο λειτουργίας του, πραγματοποιεί ένα 4ήμερο event των μελών του “Art4All”, από τις 26 μέχρι και τις 29 Νοεμβρίου στον ολοκαίνουργιο πολυχώρο Pandou, στου Ψυρρή.

Ο πολυχώρος Pandou ειναι πολυεπίπεδος, με υπόγειο κελάρι που φιλοξενεί εικαστικές εκθέσεις, εστιατόριο-bar και αυτόνομη μουσική σκηνή και ειδικά για το Art4All event θα έχει μειωμένο κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών του για τα μέλη της κοινότητας Artspot.gr!

Τα μέλη της ιστοσελίδας θα παρουσιάσουν την δουλειά τους σε μια 4ήμερη γιορτή όπου θέατρο, μουσική, χορός, εικαστικά, φωτογραφία και κόσμημα συναντώνται ,προσφέροντας ένα ιδιαίτερα ποικίλο και ενδιαφέρον πρόγραμμα για τον επισκέπτη.

Τα εγκαίνια του event θα γίνουν την Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009 στις 19:00μ.μ. και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 29 Νοεμβρίου με το γενέθλιο πάρτυ του artspot.gr που θα ξεκινήσει στις 20:00μ.μ με την κοπή της τούρτας. Κατά την διάρκειά του 4ημέρου θα υπάρχουν προβολές ταινιών μικρού μήκους/ documentary όπου θα μπορούν να παρακολουθήσουν τα μέλη και οι επισκέπτες.

Χώρος: Pandou, Καραϊσκάκη 28, Ψυρρή – Αθήνα, τηλ. 210 3314601-02

Διαρκεια: 26 Νοεμβρίου - 29 Νοεμβρίου 2009

Πε - Παρ: 17:00 - 00:00, Σαβ – Κυρ: 13:00 – 01:00

Είσοδος Ελεύθερη

“Laboremus” [Εργαζόμεθα] του ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΟΥΡΟΥΔΗ

Την Τρίτη 3 Νοεμβρίου η γκαλερί «7» παρουσιάζει την καινούργια δουλειά του ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΟΥΡΟΥΔΗ με τίτλο “LABOREMUS” & αποτελείται από επιτύχιες συνθέσεις μεταβλητών διαστάσεων [λάδι ,κεντημένες χρωματιστές κλωστές σε καμβά].

Ο Διδάκτωρ Φιλοσοφίας & Αισθητικής Δ. Γκινοσάτης λέει για την νέα δουλειά του καλλιτέχνη:
«Η συμβατική , σχεδόν επιχειρησιακή μηχανή ονόματι “Δημ.Ζουρούδης” μετέρχεται τα συμβατικά μέσα της ζωγραφικής όχι απλά για να αποτυπώσει παθητικά ένα πρότερο γεγονός το οποίο ουδόλως αμφισβητείται και συνιστά το έναυσμα της καλλιτεχνικής πράξης, αλλά για να παραγάγει από αυτό ένα συμβάν, να το μετουσιώσει σε μια σειρά εμπειριών ή εντασιακών καταστάσεων που στέκονται στο χείλος του εαυτού τους, στο μεταίχμιο του αναπαραστήσιμου και του αντιληπτού: μορφές που ξεπηδούν μέσα από το αδιαφοροποίητο, φορτισμένες με την υλική «ιστορικότητα» της κλωστής.
Ως γνωστόν, οι μηχανές είναι προορισμένες να εργάζονται. Μόνο που εδώ η μηχανή είναι προσηλωμένη σε μιαν άλλη μορφή εργασίας που υπονομεύει το αίτημα της λειτουργικότητας και κατ΄επέκταση την έννοια της εργασίας ως γραμμικής παραγωγικής διαδικασίας υποταγμένης στον κενό νόμο της χρηστικότητας που καταδυναστεύει τον πολιτισμό της οπτικής αντίληψης .

“Laboremus” [Εργαζόμεθα]: αυτή είναι η κατηγορηματική προσταγή που μας απευθύνουν αδυσώπητα τα έργα τα έργαμηχανές του Δ.Ζουρούδη , καταφάσκοντας σε μιαν άλλη μορφή [καλλιτεχνικής ή άλλης] εργασίας, αυτή τη φορά εννοούμενης ως ασκητικού εργόχειρου που αποσπώμενο από το πεδίο της παραδεδομένης θρησκευτικής εμπειρίας , εισάγει έναν άλλο τύπο ιερού, εκείνον της ανίερης, καθότι αντιπαραγωγικής , μυχιότητας.»

Ο Δ. Ζουρούδης γεννήθηκε το 1956 στον Πειραιά .

Σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ. με τον Ν.Κεσσανλή & τον Δ. Μυταρά.

Ατομικές εκθέσεις
1994 ΟΠΤΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ , “ Πεζογέφυρα Amstel “ Κηφισός ποταμός.
1995 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ & ΚΩΔΙΚΕΣ , Γκαλερί ¨Αγκάθι¨, Αθήνα.
1996 RAW WAR “Happy Gallery”, Students Cultural Center, Belgrade
1996 ANGELUS SECUNDUS , Αίθουσα Τέχνης , ¨Πλειάδες¨, Αθήνα.
1998 FAITH GUARD , Γκαλερί «7» , Αθήνα
1998 WAR GUARD ,Galerie “Ursula Kopka” , Ιωάννινα
2001 CONFESSION , Γκαλερί «7» , Αθήνα
2003 ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ , Γκαλερί «7» Αθήνα
2005 «Ρωσική άνευ διδασκάλου», Γκαλερί «7» Αθήνα
2009 LABOREMUS , Γκαλερί «7» Αθήνα
Από το 1994 μέχρι σήμερα έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλά-
δα και το εξωτερικό.
Εργα του βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές Ελλάδα & εξωτρικό

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ 03 - 28.11.09

ΩΡΕΣ : Τρ. - Πεμ.- Παρ.: 11.00 – 14.00 & 18.00- 21.00 / Τετ.&Σαβ.: 11.00-15.00

GALLERY 7 ZALOKOSTA Ζαλοκώστα 7 Σύνταγμα

fade out chair

Η καρέκλα που σβήνει απο κάτω προς τα πάνω , το χρώμα δίνει αίσθηση ύφος και μορφή στο έπιπλο άλλα και στον χώρο........

flower chair

Και όμως η καρέκλα για χώρους μαζικής εστίασης και δημόσιους χώρους μπορεί να παρουσιαστεί η καλύτερά να μοιάζει με ένα λουλούδι που ανθίζει......