Peter Jaworowski

What you’ve stumbled across here is the definitive showcase for my art and design work. Feel free to look around - there’s a lot of for-client work as well as a number of personal pieces that I wanted to share with everyone.

Nobuyoshi Araki

Τόκιο (ΙΑΠΩΝΙΑ) 1940

Nobuyoshi Araki είναι o πιο γνωστός φωτογράφος της Ιαπωνίας και η πιο αμφιλεγόμενη πολιτιστική εξαγωγή της. Το έργο του είναι εμπλουτισμένo με έντονη σεξουαλικότητα. Έχει κατηγορηθεί ευρέως από φεμινιστικές ομάδες σαν μισογύνης, λόγω του περιεχομένου πολλών από τις φωτογραφίες του.

Ο Araki σπούδασε φωτογραφία και στη συνέχεια πήγε να εργαστεί σε Dentsu (ένα ιαπωνικό πρακτορείο διαφήμισης), όπου εργαζόταν , επίσης, η μελλοντική του σύζυγός , Γιόκο. Ο Araki δημοσίευσε ένα βιβλίο με φωτογραφίες της συζύγου του που τραβήχθηκαν κατά τη διάρκεια του μήνα του μέλιτος τους με τίτλο "Sentimental Journey". Πέθανε το 1990 από καρκίνο των ωοθηκών.Φωτογραφίες που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια της τελευταίας ημέρας της δημοσιεύθηκαν σε ένα βιβλίο με τίτλο "Winter Journey".

Ο Araki είναι γνωστότερος ίσως για τις φωτογραφίες του που τεκμηριώνουν την ιαπωνική βιομηχανία του σεξ, με επίκεντρο την περιοχή της Kabukicho Shinjuku στο Τόκιο τη δεκαετία του 1980. Αυτές δημοσιεύθηκαν αργότερα στο "Tokyo Lucky Hole."

Έχοντας δημοσιεύσει πάνω από 350 βιβλία , ο Araki θεωρείται ένας από τους πιο παραγωγικούς καλλιτέχνες ζωντανό ή νεκρό στην Ιαπωνία και σε όλο τον κόσμο. Μερικά από τα πιο δημοφιλή βιβλία φωτογραφία του είναι "Sentimental Journey", "Tokyo Lucky Hole" και "Shino". Έχει επίσης φωτογραφήσει για πολλά περιοδικά όπως το Playboy, Deja-vu, και άλλα.Έχει συλληφθεί αρκετές φορές για την παραβίαση των ιαπωνικών νόμων ,για βωμολοχία, και η επιμελήτρια του μουσείου του συνελήφθη μια φορά για την εμφάνιση έργων του . Ποτέ δεν έχει όμως αντιμετωπίσει φυλακή ή σοβαρα πρόστιμα.

Η Bjork ,μουσικός παραγωγός, είναι θαυμαστής του έργου Araki, και κατόπιν αιτήματος της, ο Araki φωτογράφησε την κάλυψη του remix album της. 

"θα έλεγα πως η σεξουαλική μου ορμή είναι πιο αδύναμη από ό, τι δείχνω. Ωστόσο, ο φακός μου έχει μια μόνιμη στύση." Araki

Δημήτρης Γρατσίας

Δημήτρης Γρατσίας(1938-2010)

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ,ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Χάσαμε έναν σπουδαίο άνθρωπο , έναν άνθρωπο που μετέδιδε τις γνώσεις του για 27 χρόνια στο Α.Τ.Ε.Ι της Αθήνας ,μια προσωπικότητα που βοήθησε πολλούς νέους να μάθουν τι πάει να πει σύνθεση και τι πάει να πει χρώμα.

Έναν καλλιτέχνη που η δουλεία του ήταν χαρακτηριστική και οι διακρίσεις του ξεπερνούσαν τα Ελληνικά σύνορά.

Η απώλειά του μας έχει συγκλονίσει όλους.
Να σαι καλά Δημήτρη Γρατσία κάλο ταξίδι...

Ο Δημήτρης Γρατσίας, τακτικός Καθηγητής Βασικού Σχεδίου στο Τμήμα Διακοσμητικής & Σχεδιασμού του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Αθήνας (1977-2004),αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με Διπλώματα Ζωγραφικής, Διακοσμητικής & Σκηνογραφίας καθώς και Θεωρητικών & Ιστορικών Σπουδών και συνέχισε με σπουδές Κεραμικής στο Camden Arts Centre του Λονδίνου.

Έχει εκθέσει τη δουλειά του σε Εθνικές & Ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, σε Ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και Λονδίνο καθώς και σε Διεθνείς εκθέσεις στην Ευρώπη, ΗΠΑ, Ρωσία, Αργεντινή και Κίνα.

Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

VI Sacrum Τριενάλε, Czestochowa, Πολωνία
Τιμητική Διάκριση Ζωγραφικής (2006)

Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας
Τιμητική Πλακέτα για Διακεκριμένο Έργο (2005)

II Εθνικός Καλλιτεχνικός Διαγωνισμός Ελληνοαμερικανικής Ένωσης
2ο Βραβείο Σχεδίου (1967)

Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας
Έπαινος Σύνθεσης (1965)
Έπαινοι Υπαιθρίων Σπουδών (1966 & 1967)
Έπαινος Γυμνού (1966)
Βραβείο Γυμνού (1967)

ΕΚΘΕΣΕΙΣ
2009

Πινακοθήκη Δήμου Κορινθίων, Κόρινθος (Ατομική)

2008

Τεχνόπολις, Γκάζι,Αθήνα

3η Μπιενάλε Τέχνης Πεκίνου, Εθνικό Μουσείο Τέχνης, Πεκίνο, Κίνα (Διεθνής)

Αίθουσα P, Μύκονος

FIA Mar del Sur,Πολιτιστικό Κέντρο D. Hector Rubi Gonzalez, Αργεντινή (Διεθνής)
2007

6η Μπιενάλε Τέχνης Φλωρεντίας, Fortezza da Basso, Φλωρεντία, Ιταλία (Διεθνής)

5η Μπιενάλε Τεχνών Κρατικού Μουσείου Novosibirsk, Ρωσία (Διεθνής)

Reykjanes Light Night,Αίθουσα Svartaloft, Keflavik, Ισλανδία (Διεθνής)

Αίθουσα P, Μύκονος

Μουσείο Καλών Τεχνών Rosa Galisteo de Rodriguez,Santa Fe,Αργεντινή (Διεθνής)
2006

6η Τριενάλε Τέχνης Sacrum, Πινακοθήκη της πολης Czestochowa, Πολωνία (Διεθνής)

Πολιτιστικό Κέντρο Θεάτρου Ideal,Venado Tuerto, Αργεντινή (Διεθνής)

Αίθουσα P, Μύκονος

Κέντρο ONA Δήμου Αθηναίων, Αθήνα

Πολιτιστικό Κέντρο 'Μελίνα' Δήμου Αθηναίων,Αθήνα
2005

5η Μπιενάλε Τέχνης Φλωρεντίας, Fortezza da Basso, Φλωρεντία, Ιταλία (Διεθνής)

4η Μπιενάλε Τεχνών Κρατικού Μουσείου Novosibirsk, Ρωσία (Διεθνής)

2η Μπιενάλε Τέχνης Πεκίνου, Μουσείο Τέχνης Μνημείου Χιλιετίας, Πεκίνο, Κίνα (Διεθνής)

Αίθουσα Omma, Santa Barbara,ΗΠΑ (Διεθνής)
2004

4η Μπιενάλε Σχεδίου Pilsen, Πινακοθήκη της πόλης Pilsen, Τσεχία (Διεθνής)

8η Lipa Θερινή Συνάντηση Τέχνης, Πινακοθήκη Δημαρχειακού Μεγάρου, Ptuj, Σλοβενία (Διεθνής)

2η Μπιενάλε Τέχνης Adriatica , Συνεδριακό Μέγαρο, San Benedetto del Tronto, Ιταλία (Διεθνής)

5η Sacrum, BWA Gallery, Ostrowiec Swietokrzyski, Πολωνία (Διεθνής)

2003

5η Τριενάλε Τέχνης Sacrum,Πινακοθήκη της πόλης Czestochowa, Πολωνία (Διεθνής)

Lookout, Πρόσοψη Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Αθήνα (Διεθνής)

12η Flecha, Κέντρο Arturo Soria, Μαδρίτη, Ισπανία (Διεθνής)

1994

Αίθουσα Πανταζίδης, Αθήνα (Ατομική)

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Λευκάδας, Λευκάδα

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αθήνα

1992

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αθήνα

14ο Δεκαήμερο Ειρήνης, Αθήνα

1990

Αίθουσα Αχίλλειο, Αθήνα

1989

Βασιλική Αγίου Μάρκου, Ηράκλειο Κρήτης (Ατομική)

Αίθουσα Δίμιτο, Ρέθυμνο Κρήτης (Ατομική)

Αίθουσα Δίμιτο, Ρέθυμνο Κρήτης

Αίθουσα Ceruleum, Αθήνα

30ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου, Θεσσαλονίκη

1988

Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης, Πύλη Αμμοχώστου, Λευκωσία, Κύπρος (Διεθνής)

Αίθουσα Άνεμος, Κηφισιά (Ατομική)

Αίθουσα F, Αθήνα (Ατομική)

Θέατρο Γ! Σεπτεμβρίου, Αθήνα

1985

Αίθουσα Dada, Αθήνα

1984

Αίθουσα Dada, Αθήνα (Ατομική)

Αίθουσα Mπεχράκη, Κόρινθος (Ατομική)

Αίθουσα Συλλογή, Αθήνα

Αίθουσα Αντήνωρ, Αθήνα

1983

Αίθουσα Dada, Αθήνα (Ατομική)

1982

Αίθουσα Συλλογή, Αθήνα

Αίθουσα Κόσμος, Αθήνα

Αίθουσα Dada, Αθήνα

1981

Αίθουσα Dada, Αθήνα (Ατομική)

1974

Αίθουσα Θόλος, Αθήνα (Ατομική)

1972

8η Διεθνής Έκθεση, Μονακό (Διεθνής)

Αίθουσα Νέες Μορφές, Αθήνα (Ατομική)

1971

Agora Gallery, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο (Ατομική)

Αίθουσα Νέες Μορφές, Αθήνα

12η Πανελλήνιος, Αθήνα

1969

Woburn Gallery, Bedfordshire, Ηνωμένο Βασίλειο (Διεθνής)

10η Πανελλήνιος, Αθήνα

1968

Biennale Ίμπιζας, Ισπανία (Διεθνής)

Αίθουσα Αρλιώτη, Ελληνοαμερικανική Ένωση, Αθήνα (Ατομική)

Αίθουσα Άστορ, Αθήνα

1967

Στέγη Καλών Τεχνών & Γραμμάτων, Αθήνα

Ιόνιο Βουλευτήριο, Κέρκυρα

Ελληνοαμερικανική Ένωση, Αθήνα

Αίθουσα Καρμέλ, Αθήνα

9η Πανελλήνιος, Αθήνα

1966

ΑΣΚΤ, Αθήνα

1965

ΑΣΚΤ, Αθήνα

8η Πανελλήνιος, Αθήνα

1964

Διεθνής Έκθεση Ρώμης, Ιταλία (Διεθνής)

Γ! Πανελλαδική Έκθεση Νέων, Αθήνα

1963

Ελληνοαμερικανική Ένωση, Αθήνα

Αίθουσα Τέχνης, Αθήνα

1962

Β! Πανελλαδική Έκθεση Νέων, Αθήνα

Αίθουσα Τέχνης, Αθήνα

Maxim Zhestkov | Director | Designer

24 year old Maxim is based in Russia.

At the age of six he was given his first computer, a ZX Spectrum, and devoted his time to drawing huge and very detailed illustrations. He was also a keen gamer, and believes his enthusiasm for design and CG effects can be traced back to those days. After high school Maxim undertook a degree in architecture, which he followed by studying graphic design, fine art, illustration and sculpture.

He says: “There are no limits in graphics - everything you can imagine is possible. But I have to say I still love architecture. It all started with 2d illustrations, that smoothly turned into 3d illustrations and spaces. Then I developed a passion for architecture and graphic design. Then I realized that the most important thing is motion!”

type...........: toy design
name...........: quadrics 001
released on....: 07.07.07
manufactured by: kachingbrands

info...: art film / personal project / 2007

info...: personal project / 2008



info...: art film / personal project / 2008
sound..: yurii zolotukhin / Y.Z and kammerton


info.....: Art film for MTV International Rebrand / Universaleverything / 2009
direction: Maxim Zhestkov, Matt Pyke
cg.......: Maxim Zhestkov
sound....: Simon Pyke / Freefarm

Τhanos Tsiousis "Illustrator"

Άραγε ένας γραφίστας μπορεί να έχει ένα συγκεκριμένο στυλ;;;!! Η δουλειά του πρέπει να περιορίζεται στον υπολογιστή;; Το χέρι, το μολύβι, η μελάνη, τα πινέλα χρειάζονται για μια σωστή παρουσίαση, παρότι στην εποχή μας όλα κατευθύνονται προς τον υπολογιστή και στα ψηφιακά μέσα ...

Σας παρουσιάζουμε μέρος της δουλειάς του Θάνου Τσιούση για το 2009.

Σύντομα στο blog μας θα φιλοξενήσουμε συνέντευξή του.
Περισσότερα γύρω από τη δουλεία του Θάνου Τσιούση.

Andrej Krahne's

TASK▪

Communicate the joy with Durex.

IDEA▪
Don’t tell it demonstrate it.

SOLUTION▪

Type shows like X-ray the inner feelings during the act with Durex.

ANSEL ADAMS

Ο Ansel Adams (1902-1984) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους φωτογράφους του 20ού αιώνα, περισσότερο γνωστός για τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες τοπίων και εθνικών πάρκων των Η.Π.Α. Στις απαράμιλλης ποιότητας και εξαιρετικής οξύτητας εικόνες του αποτυπώνει με μεγαλοπρέπεια την ομορφιά της αμερικανικής φύσης.

Στις φωτογραφίες του ο Ansel Adams απέδωσε όλη την τονική κλίμακα από το λευκό μέχρι το μαύρο με πολλές ενδιάμεσες διαβαθμίσεις του γκρι, ώστε οι εικόνες του να χαρακτηρίζονται για την τέλεια φωτογραφική τους σαφήνεια. Η τεχνοτροπία εκτύπωσης των ασπρόμαυρων φωτογραφιών που ανέπτυξε ο ίδιος και έμεινε γνωστή ως θεωρία του «Ζωνικού Συστήματος» επηρέασε τις μεταγενέστερες γενιές φωτογράφων.

Η έκθεση αποτελείται από 72 πρωτότυπες εκτυπώσεις που επέλεξε ο ίδιος ο καλλιτέχνης κατά τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του, ως αντιπροσωπευτικά δείγματα της καλλιτεχνικής του δημιουργίας, και τα οποία παρέδωσε, λίγο πριν από το θάνατό του, στη φροντίδα της κόρης του Anne Adams-Helms.

Διάρκεια

05/03/2010 - 30/04/2010

Χώρος

Αθήνα

Μουσείο Μπενάκη

Κτήριο Οδού Πειραιώς

Διοργάνωση

Μουσείο Μπενάκη με την υποστήριξη της Πρεσβείας των Η.Π.Α. στην Αθήνα

ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΚΘΕΣΗΣ (bernier eliades "salto mortale" JUSTIN LIEBERMAN)

JUSTIN LIEBERMAN

Salto Mortale

February 25 – April 8, 2010

Justin Lieberman (b. 1977, Florida, USA)

Through his practice, Justin Lieberman attempts to impose a quasi sociological order on the bedlam of a distinctively American subsistence by turning a flux of capitalist odds and ends- magazine clippings, found photos, counterfeit dollars, lottery tickets, small sketches, public signage, etc- into a subjective material history of late-modern life.

It is tempting to regard this process as a systematic desublimation (in the Freudian sense) of various social, cultural, and economic orders, one which privileges a critical stance in regards to these things over a poetic one. Indeed, Lieberman often authors texts which would seem to support this view. However, if we examine these texts themselves as part and parcel of the artist's practice, a different picture emerges.

His pieces are frequently humorous and sometimes disturbing. However, there are works that reflect a sedate Lieberman, an artist more concerned with formal questions than with shocking or unsettling the viewer.Lieberman cites the fiction of the consummate modernist Henry James in regard to these works, discussing them primarily in terms of eluding the commodification of meaning. On the surface, Lieberman's work appears to grant us just this opportunity. Yet if we linger for a moment, we will see that this is a false conclusion. Lieberman's work ultimately reveals itself as an ongoing struggle with the nature of faith and belief, and the subject of this belief is in a constant state of flux. It is a constant coming-to-terms with skepticism as it relates to ideas both pragmatic (consumerism) and impossibly romantic (revolution and suicide). Lieberman's most fundamental skepticism is always directed at himself.

His current exhibition Salto Mortale, at Bernier / Eliades, is in part a continuation and elaboration of the retrospective self-historicizing methodology which began explicitly in his show For The People of Philmont last year. These pieces seem to evince a belief in romantic ideals that stick out of Lieberman's practice like some kind of distended organ transplant by a body that has rejected it. In his new exhibition he will present a large installation, paintings and sculptures. For the installation he chose to revisit several older works which were still in his possession.

During the past these works were meant to illustrate, rather than re-affirm, the movement of bourgeois commodification. In this show however, he returns to these works with a fresh eye and questions concerning the role of the work of art itself.

The art of Justin Lieberman presents us with a parallax in regards to class. Are we to view it (and possibly him) as a pre-modern critical endeavor, one aimed at desublimation of the hypocrises of a consumerist society, or is it rather an explication of impossible belief in modernist ideals of artistic expression and social revolution?

At times Lieberman seems engaged in a kind of ressentiment, the term used by Nietzche to describe the desire of slaves to drag the master down to their own level. Yet seen from another view, Lieberman's work is both humanistic and progressive, reinstating the autonomy and universal nature of the work of art. Lieberman's work paradoxically embodies both these views, and as we shift our perspective, the pieces take on an increasingly ambiguous relationship to the artist, to each other, and to us.

All people pictured in the paintings and photographs in Salto Mortale are suicides. If spectators recognize them, then they are artists, writers, musicians, poets and philosophers. If they do not, then they are portraits of people who killed themselves. Lieberman avoids naming them individually, as he has stated in the accompanying text; "These works are not a research project, a tribute, homage, or a critique. They are some other thing."

Justin Lieberman has participated in several shows among which:Mind the Cracks!Tel Aviv Museum of Art, Tel Aviv, Israel, If the Dogs Barking, Artists Space, New York, NY, Agency: Art and Advertising, McDonough Museum of Art, Youngstown, OH, Darger-ism: Contemporary Artists and Henry Darger, American Folk Art Museum, New York, NY. He is currently working on a book of alternate endings to the Henry James story "The Beast In The Jungle" with the artist and critic Colleen Asper. He recently released the record "Object Lessons" with C. Spencer Yeh.

I reckon this is what would happen if motion graphics materialized.

Antony Gormley

Antony Gormley was born in London in 1950 and completed a degree in archaeology, anthropology and history of art at Trinity College, Cambridge. Following his degree he travelled to India, returning to London three years later to study at the Central School of Art, Goldsmiths College and the Slade School of Art.

Probably most well known for his iconic sculpture, The Angel of the North, the 20m high figure overlooking the A1, near Newcastle, andAnother Place, the 100 figures placed along a 3km stretch of shoreline in Crosby, Merseyside, Antony Gormley is one of Britain's best loved artists.

Over the last 25 years, Antony has dedicated himself to an exploration of the body as a place of memory and transformation, often using his own body as his subject, tool and material. Since 1990 Antony has expanded his study to explore the concept of the collective body and the relationship between self and other in large-scale installations like Allotment, Critical Mass, Another Place andDomain Field.

One & Other is an extension of the exploration of the connection between individuals. The volunteers on the plinth become both representations of themselves and of the human population of the world, viewed by fellow members of the wider society which they inhabit.

Antony Gormley's work has been exhibited extensively, with solo shows throughout the UK in venues such as the Whitechapel, Tate and the Hayward Galleries, the British Museum and White Cube, and internationally at museums including the Louisiana Museum in Humlebaek, the Corcoran Gallery of Art in Washington DC, the Irish Museum of Modern Art in Dublin, and the Kölnischer Kunstverein in Germany. Blind Light, a major solo exhibition of his work, was held at the Hayward Gallery in 2007; it was the gallery's most successful show ever, with opening hours extended to accommodate the high demand.

Antony Gormley has won many awards for his work, including the Turner Prize in 1994 and the South Bank Prize for Visual Art in 1999. In 1997 he was awarded an OBE and in 2007 the Bernhard Heiliger Award for Sculpture. He is an Honorary Fellow of the Royal Institute of British Architects, Trinity College, Cambridge and Jesus College, Cambridge, and has been a Royal Academician since 2003.

plaisir: package

Γιατί στο μάρκετινγκ υπάρχει αναπνέει και ζει το αντίθετό του, η συσκευασία λειτουργεί καταλυτικά, ιδιαίτερα οι εμπορικές, οι κοινότοπες, το design ενός γραφίστα, ορισμένες φορές ακολουθεί μονοπάτια αντικομφορμιστικά τα οποία εμπεριέχουν και την αποτυχία –όχι της αισθητικής εντύπωσης- της εμπορίας του προϊόντος. Όπως αναφέρει κι ο Pierre Ponant στο περιοδικό Beaux Arts – απ’ όπου το πληροφορήθηκα (σε ελεύθερη μετάφραση) : «Αν το ζητούμενο είναι –και μένει να αποδειχθεί- η εμπορική επιτυχία της συσκευασίας, η γραφιστική θα έχει τουλάχιστον την χαρά της ικανοποίησης ότι προσέφερε μία γλυκιά νότα αισιοδοξίας στη καθημερινότητα ενός Πολωνού ή Έλληνα υδραυλικού μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης και του οικονομικού μαρασμού»

Η εικονιζόμενη συσκευασία βραβεύθηκε διεθνώς από την 2009 Pentawards Top Winners

Το προϊόν αλλά και η σχεδίαση της συσκευασίας είναι ελληνικά. Μπράβο τους!

PETROCOLL – Platinum Award, Best of the Category Other Markets

Designed by Mouse Graphics | Country: Greece

by αγριμολογος