Δημήτρης Πικιώνης 1887- 1968

Η έκθεση παρουσιάζει το μεγαλύτερο μέρος του ζωγραφικού & αρχιτεκτονικού έργου του Δημήτρη Πικιώνη, το οποίο έχει περιέλθει στην κατοχή του Μουσείου Μπενάκη, από την σημαντική δωρεά της οικογένειας Πικιώνη.

Στο πρώτο μέρος της έκθεσης παρουσιάζεται το ζωγραφικό του έργο στις ενότητες που ο ίδιος είχε προσδιορίσει: Από τη Φύση, Αναμνήσεις από το Παρίσι, Αρχαία, Βυζαντινά, της Φαντασίας, Λαϊκά. Η ζωγραφική για τον Δημήτρη Πικιώνη αποτελούσε μάλλον προσωπική του υπόθεση και αφορούσε τη δική του καλλιτεχνική πορεία προς την ωρίμανση.

Στο δεύτερο μέρος της έκθεσης παρουσιάζεται το σύνολο του αρχιτεκτονικού του έργου, μελέτες του για την αρχιτεκτονική της Ζαγοράς και της Καστοριάς, τμήμα της μελέτης του για την Λαϊκή Αρχιτεκτονική της Χίου, τεύχη του περιοδικού Το 3ο μάτι (στην σύνταξη του οποίου συνεργάστηκαν Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Στρατής Δούκας, Σπύρος Παπαλουκάς, Σωκράτης Καραντινός, Τάκης Παπατσώνης, Μιχάλης Τόμπρος, Άγγελος Θεοδωρόπουλος) καθώς και τεκμήρια των σχέσεών του με ανθρώπους όπως ο Giorgio de Chirico, ο Μπουζιάνης, ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Άγγελος Σικελιανός, ο Walter Gropius, ο Κωνσταντίνος Δοξιάδης κ.ά.

Διάρκεια: 15/12/2010 - 13/03/2011

Χώρος: Μουσείο Μπενάκη Κτήριο Οδού Πειραιώς

“Purgatorio – Καθαρτήρι” της Mariaelena Palloni

 Η ART 10 GALLERY εγκαινιάζει την έκθεση ζωγραφικής με τίτλο “Purgatorio – Καθαρτήρι” της Mariaelena Palloni την Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010, στις 8 μμ. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου.

Πρόκειται για την πρώτη ατομική έκθεση ζωγραφικής της Mariaelena Palloni με θέμα το “Καθαρτήρι” από τη “Θεία Κωμωδία” του Δάντη. Για τη Mariaelena Palloni “η ζωή μας στη σύγχρονη κοινωνία είναι ένα επίγειο καθαρτήριο από το οποίο όλοι μας καλούμαστε να περάσουμε πριν καταλήξουμε στον παράδεισο ή την κόλαση”. Στα έργα της παρουσιάζονται ορισμένοι από τους βασικούς χαρακτήρες του Καθαρτηρίου της Θείας Κωμωδίας με μια θεατρική ενδυματολογικά και σκηνογραφικά άποψη.

Η Mariaelena Palloni σπούδασε σκηνογραφία – ενδυματολογία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης, διακόσμηση βιτρίνας στη σχολή Mariotti και Fashion Design και σκιτσογραφία στην Αθήνα.

Έχει διδάξει γραφιστική, ενδυματολογία και ζωγραφική σε ιδιωτική σχολή μόδας και συνεργαστεί ως Fashion Designer – Stylist σε οίκους μόδας στην Αθήνα. Μεταξύ 2000 – 2003 εργάστηκε στη Ρώμη ως βοηθός σκηνογράφος – ενδυματολόγος στο θέατρο Vascello και στον κινηματογράφο στις ταινίες “Πινόκιο” του Roberto Benigni, “Malena” του Giuseppe Tornatore και “Elizabeth I – The Virgin Queen” του Shekhar Kapur. Έχει συμμετάσχει σε διεθνείς διαγωνισμούς σκηνογραφίας και κόμικς αποσπώντας σημαντικές διακρίσεις. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής σε αντικείμενα, έπιπλα και κοσμήματα. Στην ART 10 GALLERY παρουσιάζει την πρώτη της ατομική έκθεση ζωγραφικής.

Εγκαίνια:

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010, 8 μμ

ART 10 GALLERY – ΛΕΜΠΕΣΗ 10 ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ – ΣΤΑΣΗ ΜΕΤΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Τηλέφωνο: 210 92 20 181

www.art10gallery.com email: info@art10gallery.com

Διάρκεια έκθεσης: 

Από 1 μέχρι 15 Δεκεμβρίου 2010

Ώρες λειτουργίας 

Δευτέρα , Τετάρτη, Σάββατο 10:00-16:00

Τρίτη, Πέμπτη & Παρασκευή 11:00 – 20:00

Είσοδος

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό

Tο Τμήμα Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής, Διακόσμησης και Σχεδιασμού Αντικειμένων της Σχολής Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών σας προσκαλούν στην έκθεση Πτυχιακών Εργασιών το

Σάββατο 09 Οκτωβρίου 2010 ώρα 19.30 μ.μ. στον Πολυχώρο «Απόλλων»
Διάρκεια Έκθεσης : 09 έως 15/10/10

Ωράριο Έκθεσης: Δευτέρα έως Παρασκευή 10.00-20.30, Σάββατο και Κυριακή 10.00-13.30 και 17.00-20.30.
Πολυχώρος «Απόλλων»: Ερμουπόλεως και Πηλίου 1, Καμίνια-Πειραιάς, Τηλ. 2104539395

http://www.facebook.com/event.php?eid=150905628278909&ref=mf

Στο φως της Ύδρας: Timothy Hennessy - Ιωάννης Καρδαμάτης

Η έκθεση Στο φως της Ύδρας εξερευνά για πρώτη φορά το κοινό ταξίδι των Timothy Hennessy και Ιωάννη Καρδαμάτη αναδεικνύοντας μέσα από 60 περίπου έργα τη μακρόχρονη φιλία και τις επιρροές τους από το βίωμα του υδραϊκού τοπίου. Με διαφορετικά γνωρίσματα και ετερόκλητη αισθητική παιδεία, οι δύο καλλιτέχνες επέλεξαν την Ύδρα ως κοινό τόπο για τη δημιουργική τους εξέλιξη. Κοινά σημεία οι ανατολικές επιρροές, το Βυζάντιο και ένας ξεχωριστός θαυμασμός για το κλασικό ιδεώδες της αρχαίας Ελλάδας.

O Hennessy (San Francisco 1925 - ) γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Σπούδασε με καθηγητή τον André Lhote στο Παρίσι και στη Σχολή Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας. Το έργο του χαρακτηρίζεται από ποικιλομορφία έκφρασης και περιλαμβάνει γλυπτά, έργα ζωγραφικής, αντικείμενα και κοστούμια για happenings (ponchos). Η δουλειά του Hennessy αφομοιώνει τα φορμαλιστικά στοιχεία των μοντερνιστών της εποχής του, ωστόσο διαφοροποιείται μέσω της πληθωρικής επανάληψης ανατολικών και μεσαιωνικών μοτίβων. Ζωγραφίζει κατά κανόνα σε ατελάρωτους καμβάδες ή υφάσματα που ράβει μόνος του. Αφήνει το μοτίβο να αιωρείται αυτοτελές στο χώρο εκμεταλλευόμενος και τις δυο επιφάνειες του έργου. Σαν δύο έργα σε ένα ή σαν ένα παιχνίδι για την ανθρώπινη μνήμη, που τείνει να εξομοιώνει και να διαγράφει επαναλαμβανόμενες φόρμες. Άλλωστε, η ιδέα ενός πίνακα που στέκεται γλυπτικά στο χώρο εξερευνώντας τη σχέση μεταξύ του έργου και του χώρου που το περιβάλλει, ήταν καίρια θέματα της εποχής και του κύκλου του Hennessy. Η απομάκρυνση πινάκων από τον τοίχο ήταν από τις βασικές πρωτοπορίες του οραματιστή Frederick Kiesler όταν σχεδίαζε τις εκθέσεις στην γκαλερί «Art of This Century» της Peggy Guggenheim στη μεταπολεμική Νέα Υόρκη. Η διάσημη συλλέκτρια είχε πει, μεταξύ άλλων, για τον Hennessy ότι «ήταν ο τελευταίος μεγάλος καλλιτέχνης που είχε ανακαλύψει».

Ο Καρδαμάτης (Βερολίνο 1915 - Αβινιόν 2009) γεννήθηκε στη Γερμανία και μεγάλωσε στην Ελλάδα και την Αυστραλία. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια, η οποία του χάρισε βαθιά κουλτούρα. Η ζωγραφική του εντάσσεται στο πλαίσιο της ανθρωπομορφικής παράδοσης των μεγάλων αναγεννησιακών ζωγράφων, από το οποίο απελευθερώνεται στις επίχρυσες γλυπτές δημιουργίες του.

Το σπίτι τους στην Ύδρα μεταμορφώθηκε σε μια πλατφόρμα σκέψης και δημιουργίας, όπου ως άνθρωποι του πνεύματος τηρούσαν το αναγεννησιακό πρότυπο της καθολικής γνώσης. H χαρακτηριστική τεχνοτροπία του Hennessy είχε καταλάβει κάθε επιφάνεια του αρχοντικού, αποκαλύπτοντας την πεποίθηση του σε μια τέχνη, που ομορφαίνει την καθημερινότητα και παραβαίνει ελιτίστικες νόρμες. Στα δάπεδα του σπιτιού ενσωματώθηκαν σελίδες με κείμενα του Πλάτωνα και του Προυστ, οι οποίες σκίζονταν και σχηματοποιούνταν, όχι με σκοπό την αλλοίωσή τους, αλλά για να υπογραμμιστεί η πνευματική τους αξία, έναντι της υλικής. Η σημειολογία της πράξης αυτής είναι ταυτόσημη με τη χρήση κειμένων, υπό μορφή κολάζ, στην ατομική δουλειά του Hennessy.

Σε πολλά έργα είχαν δουλέψει μαζί διαδοχικά: ο Καρδαμάτης στις φιγούρες, ο Hennessy στα υφάσματα, ο Καρδαμάτης προσθέτοντας χρυσό στα τελειωμένα έργα του Hennessy. Έργα τους έχουν εκτεθεί στις γκαλερί του Αλέξανδρου Ιόλα, του Carlo Cardazzo και της Peggy Guggenheim, μεταξύ άλλων.

16 Σεπτεμβρίου 10 - 17 Οκτωβρίου 10

6η Μπιενάλε Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων

Η 6η Μπιενάλε Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων διοργανώνεται από το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του για την ανάπτυξη της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής.

Στόχος των εκδηλώσεων της Μπιενάλε Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων είναι η συγκέντρωση ενός αντιπροσωπευτικού δείγματος της σύγχρονης αρχιτεκτονικής παραγωγής νέων αρχιτεκτόνων, έως και 45 ετών, η ανάδειξη νέων δημιουργών και η ανταλλαγή απόψεων σχετικά με την ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής σκέψης και αρχιτεκτονικού έργου στην Ελλάδα σήμερα.

Στη Μπιενάλε παρουσιάζονται υλοποιημένα έργα, καθώς και μη υλοποιημένες προτάσεις, που αντιστοιχούν σε πραγματικές αναθέσεις μελετών. Στο χώρο της έκθεσης οργανώνεται ακόμα σειρά ανοιχτών συζητήσεων, με προσκεκλημένους εισηγητές, με στόχο την κριτική αποτίμηση του συνόλου των συμμετοχών.

Η επιλογή των προτάσεων που εκτίθενται, έγινε από τους αρχιτέκτονες Νίκο Καλογήρου, Λόη Παπαδόπουλο, Δημήτρη Παπαλεξόπουλο και Ηλία Κωνσταντόπουλο.

Διάρκεια: 17/09/2010 - 17/10/2010

Χώρος: Μουσείο Μπενάκη, Κτήριο Οδού Πειραιώς

Διοργάνωση: Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής

Reflections.

Από το μύθο του Νάρκισσου μέχρι σήμερα ο καθρέφτης ως αντικείμενο αντανακλά, προβάλλει, κολακεύει, σατιρίζει ή κατακερματίζει την εικόνα μας.

Το γεγονός ότι κανείς δε γνωρίζει τη μορφή του αν δεν την δει στον καθρέφτη γοήτευε πάντοτε τον άνθρωπο. Το παιδί σε ένα πρώιμο στάδιο αποκτά συνείδηση του εαυτού του μέσα από τη θέαση της εικόνας του στον καθρέφτη. Η φευγαλέα αντανάκλαση στο στάσιμο νερό, στο γυαλισμένο μέταλλο ή στο χημικά επεξεργασμένο γυαλί συνδέεται τόσο με την αλήθεια, την πιστή απεικόνιση της «πραγματικότητας», όσο και με το ψεύδος, το «είδωλό» της.

Η εικόνα στον καθρέφτη ως δείγμα των δυνατοτήτων και βιτρίνα των επιθυμιών; Είμαι έτσι όπως φαίνομαι στον καθρέφτη ή ο καθρέφτης, απλώς, μαρτυρά τη σχέση μου με την αυτοεικόνα μου, δηλαδή μια αυτόνομη διαδικασία αναμέτρησης με τον εαυτό; Οι άλλοι άνθρωποι, όμως, βλέπουν τα ίδια χαρακτηριστικά που εγώ αναγνωρίζω στην εικόνα της μορφής μου;

10 καλλιτέχνες σχεδιάζουν και υλοποιούν ισάριθμες εγκαταστάσεις στα δωμάτια του Taf προσπαθώντας να οδηγήσουν τον θεατή σε μία νέα βιωματική οπτική εμπειρία.

Συμμετέχουν: Χαράλαμπος Δερμάτης, Μπάμπης Καραλής, Λεωνίδας Καραμπίνης, Χάρης Κοντοσφύρης, Φάνης Ρουμανιάς, Αννέτα Σπανουδάκη, Ολυμπία Τοπτσίδου, Γιώργος Τσεριώνης, Νίκος Τσολάκογλου, Έφη Φουρίκη

22.7-5.9.2010, the Art Foundation (taf)

Νορμανού 5, 105 55 Αθήνα Μοναστηράκι 

«ΠΥΡΓΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑ 2010 - Αλλάζοντας την (πρόσ)ΟΨΗ»

Τα μέλη της κριτικής και οργανωτικής επιτροπής του διαγωνισμού, το GreekArchitects.gr και η DuPont σας προσκαλούν στα εγκαίνια της έκθεσης του διεθνή αρχιτεκτονικού διαγωνισμού «ΠΥΡΓΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑ 2010 - Αλλάζοντας την (πρόσ)ΟΨΗ» στις 24 Ιουνίου, ημέρα Πέμπτη και ώρα 19:30 στον πολυχώρο Αθηναΐς. (Καστοριάς 34-36, Βοτανικός, Αθήνα, Τηλ : 210 3480000)

Την ίδια ημέρα θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα του διαγωνισμού και παράλληλα θα πραγματοποιηθούν ομιλίες από τα μέλη της οργανωτικής και κριτικής επιτροπής του διαγωνισμού. Στην έκθεση, που θα διαρκέσει έως και τις 27 Ιουνίου, θα παρουσιαστούν οι 380 αρχιτεκτονικές προτάσεις που υπέβαλλαν 950 μελετητές από 44 χώρες.

Ομιλητές: 

Αναστασάκης Μανώλης, Citerne Anne-Line, Δραγώνας Πάνος,Καλογήρου Νίκος, Κοτιώνης Ζήσης, Τομπάζης Αλέξανδρος, Τριποδάκης Αλέξανδρος,Στασινόπουλος Θάνος

Διοργάνωση: 

GreekArchitects.gr & Dupont

Επιμέλεια / Σχεδιασμός:

Αλέξιος Βανδώρος & Σάντρα Καλλιάγρα

Συντονισμός:

Βασίλης Μιστριώτης, Αλέξιος Βανδώρος, Μανώλης Αναστασάκης 

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον διαγωνισμό: 

http://www.greekarchitects.gr/competition2010/

Χάρτης Πολυχώρου Αθηναϊς: 

http://www.athinais.com.gr/polixoros/el/location.html

“ON THE ROAD” του Παρασκευά Μπουμπουράκα

Η ART 10 GALLERY εγκαινιάζει την έκθεση φωτογραφίας του Παρασκευά Μπουμπουράκα με τίτλο “ON THE ROAD”, την Πέμπτη 27 Μαΐου 2010, στις 20:30. 

Ο Παρασκευάς Μπουμπουράκας ταξιδεύει και παγιδεύει με το φακό του εικόνες, με ματιά ρεπόρτερ και ευαισθησία καλλιτέχνη. Σ’ ένα ταξίδι που εκτίνεται από την Ινδία, το Βιετνάμ, την Καμπόντια, το Κασμίρ, το Λαντάκ, το Νεπάλ, το Θιβέτ, το Έβερεστ, μέχρι το Άγιο Όρος, στη Μονή Εσφιγμένου.

Ο ίδιος λέει για τη δουλειά που παρουσιάζει στην έκθεση “ON THE ROAD”:

Μια αφηρημένη μορφή, ένα εκφραστικό πρόσωπο, μια εφήμερη στιγμή, «παγώνουν» για να αποτελέσουν τα ίχνη πάνω στα οποία θα πραγματοποιηθεί ένα ταξίδι στο χώρο, το χρόνο, τον ψυχισμό, την έκφραση με οδηγό τη φωτογραφία. 36 φωτογραφίες «on the road», σ’ ένα μακρύ ταξίδι στην Ασία. 36 στιγμές αιχμάλωτες στο χρόνο, αποσιωπούν τις λέξεις, μπροστά στην αίσθηση του μυστηρίου που αποπνέουν, στοχεύοντας να μας θέσουν σ’ έναν ενεργό διάλογο σε οποιαδήποτε απόπειρα ερμηνείας τους.

Ο Παρασκευάς Μπουμπουράκας γεννήθηκε στον Σύρναβο Λαρίσης το 1972. Στα τελευταία 10 χρόνια εργάζεται ως επαγγελματίας μοντέλο σε παγκόσμιο επίπεδο. Ζει στις μητροπόλεις της μόδας και έχει συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους οίκους μόδας και φωτογράφους παγκοσμίως. Το 2006 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Για μια υπέροχη ζωή» από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Τα τελευταία δύο χρόνια ασχολείται και με τη φωτογραφία, ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο. Η φωτογραφία του είναι κυρίως ανθρωποκεντρική.

Πέμπτη 27 Μαΐου 2010, 20:30 
ART 10 GALLERY – ΛΕΜΠΕΣΗ 10 ΜΑΚΡΤΓΙΑΝΝΗ – ΣΤΑΣΗ ΜΕΣΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Διάρκεια έκθεσης:  Από 27 Μαΐου μέχρι 7 Ιουνίου 2010, 
                                 Τρίτη με Σάββατο 12:00 – 21:00
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

''Specula Dantis III'' του Leonardo Denoda

Η ART 10 GALLERY εγκαινιάζει την έκθεση ζωγραφικής του LEONARDO DENODA με τίτλο Specula Dantis III, την Παρασκευή 7 Μαΐου 2010, στις 20:00.

Η έκθεση “Specula Dantis”, κατόπιν των δύο πρώτων επιτυχημένων παρουσιάσεων της στην Ιταλία, στην πόλη της Γένοβας, το 2008 στο αίθριο της μεσαιωνικής μονής του San Matteo και το 2009 στην γκαλερί σύγχρονης τέχνης “Il Cancello”, φθάνει στην Αθήνα, στον εκθεσιακό χώρο της “ART 10 GALLERY”, για να συνεχίσει στις πόλεις της Θεσσαλονίκης τον Οκτώβριο του 2010 στα πλαίσια της "Settimana della lingua Italiana", συνδιοργάνωση του Ιταλικού Προξενείου της Θεσσαλονίκης και της "Società Dante Alighieri" ενώ νωρίτερα, τον Ιούνιο, η έκθεση θα παρουσιαστεί στα Χανιά  στα πλαίσια του "Φεστιβάλ P-Public" με κεντρική έδρα το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (ΚΑΜ) στο ιστορικό κέντρο της πόλης.

Η εμφάνιση της στην Ελλάδα έχει ως στόχο την μύηση σε μία νέα μορφή δυναμικής έκθεσης, η οποία λειτουργεί ως φορέας και πηγή ενός ολοκληρωτικού έργου τέχνης, μέσω του ενεργού διαλόγου μεταξύ ποίησης, ζωγραφικής, μουσικής και θεάτρου. Ο σταθμός της Αθήνας, ο πρώτος της ελληνικής περιοδείας, θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο του 2010 και τελεί υπό την αιγίδα του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών και της “Società Dante Alighieri”.

Καλλιτεχνική Ανάλυση από τον Alessandro Marzocchι (Università degli studi di Parma)

Το καλλιτεχνικό αυτό project, εστιασμένο στην καλλιτεχνική αναζήτηση του Leonardo Denoda, εμπλουτίζεται από την παρουσία του Emanuele Balzani, ενεργού καλλιτέχνη στους τομείς των εικαστικών, του θεάτρου και της experimental μουσικής. 

Η συνεργασία μεταξύ Denoda και Balzani, και οι δύο κάτοικοι Αθηνών, προτείνει στην ελληνική πρωτεύουσα, μέσω του έργου της “Θείας Κωμωδίας”, ένα κομμάτι της ιταλικής κουλτούρας, αποτέλεσμα καλλιτεχνικής και διανοητικής έρευνας, μέρος της οποίας αναπτύχθηκε απευθείας στην Ελλάδα. Η έκθεση “Specula Dantis” ή “Δαντικοί Καθρέπτες”, τίθεται ως ενεργός παραλληλισμός στιχουργο-εικαστικός, μεταξύ εικαστικού έργου και γραπτού και προφορικού στίχου: ο καινοτόμος και ενδιαφέρων παράγοντας δεν έγκειται στην αντιμετώπιση της δημοφιλούς “Κωμωδίας” σε εικαστικό και φωνητικό επίπεδο, μέσω της απλής  αναπαράστασης και ανάγνωσης, αλλά στον χαρακτήρα της ουσιαστικής αλληλεπίδρασης μεταξύ ποίησης, ζωγραφικής, υποκριτικής και μουσικής: σπλαχνική εικονική υπαγόρευση, δοσμένη στην τέχνη από τον δαντικό λόγο σε αυτό το συνολικό έργο σύγχρονης  τέχνης. Το ελληνικό και διεθνές κοινό, θα παραβρεθεί ενώπιον ενός event καθορισμένου από μία αισθητική και διανοητική έρευνα σε διαρκή μεταμόρφωση, η οποία αποτελεί καρπό του εσωτερικού συνδέσμου μεταξύ των εμπλεκόμενων καλλιτεχνών και της Κωμωδίας του Dante Alighieri.

Παρεμβαίνουν στην έκθεση υπό την μορφή audio o ιταλός ηθοποιός Jacobo Sabar Giacchino, o οποίος χαρακτηρίζεται από μία έντονη θεατρική δράση στον χώρο της “scrittura di scena” και η Valentina Messa, καταξιωμένη πιανίστρια ιταλικής κλασσικής μουσικής σκηνής.

Τα βήματα της Κωμωδίας, τα οποία προτείνει ο Denoda εναλλάσσονται των ζωγραφικών έργων και των μουσικών πηγών ενώ ο ίδιος ο λόγος επανατοποθετείται στην δράση μέσω της υποκριτικής στο μουσικό πλαίσιο διαμορφωμένο από την Dante’s Synphony του Liszt έως την σύγχρονη experimental music, οργανική και ηλεκτρονική.

H έκθεση, κατά την αντίληψη του Leonardo Denoda, αποτελεί ποίηση σε δράση, δεν περιορίζεται στην έκθεση σειριακών προϊόντων, ακριβώς όπως η Κωμωδία δεν περιορίζεται στα αισθητικά όρια της ρητορικής και της μεσαιωνικής θεολογίας, μα τα προσπερνάει δημιουργώντας έναν πραγματικό κόσμο, θέτοντας ουσιαστικά τις βάσεις της ιταλικής γλώσσας. Υπό αυτή την οπτική, η δομή της έκθεσης ως ζωντανός και ζωτικός οργανισμός, υποβλητικός και υποβάλλων, υποκινείται από μία δυναμική σχέση μεταξύ έργου και κοινού.

Βιογραφικά στοιχεία του καλλιτέχνη

Ο Leonardo Denoda γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο (Ουρουγουάη), το 1986. Στην Ιταλία πραγματοποίησε σπουδές Λογοτεχνίας και Ιστορίας της Τέχνης στα Πανεπιστήμια της Πάρμας και της Γένοβας. Εκθέτει έργα του σε Ιδρύματα Τέχνης, Μουσεία και Γκαλερί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Εγκαίνια: Παρασκευή 7 Μαΐου 2010, 20:00

ART 10 GALLERY – ΛΕΜΠΕΣΗ 10 ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ – ΣΤΑΣΗ ΜΕΤΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗ 

Διάρκεια έκθεσης: Από 7 μέχρι 25 Μαΐου 2010

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη με Σάββατο 12:00 – 20:30

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό
Περισσοτερες πληροφορίες θα βρείτε στο ART 10 GALLERY

Πάμπλο Πικάσο "Πειραματισμοί στη λινοτυπία"

Η Gagosian της Αθήνας παρουσιάζει μία έκθεση με χαρακτικά σε λινόλαιο που φιλοτέχνησε ο Πάμπλο Πικάσο από το 1959 έως το 1963.

Ο Πικάσο δεν σταμάτησε ποτέ να πειραματίζεται με τις διάφορες τεχνικές της χαρακτικής τέχνης, μεταξύ των οποίων και η λιθογραφία, η χαλκογραφία, η ακιδογραφία και η μονοτυπία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 κατοικούσε το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου στη νότια Γαλλία, οπότε η μεγάλη απόσταση από το Παρίσι όπου βρίσκονταν οι τυπογράφοι με τους οποίους συνεργαζόταν δυσκόλευε πολύ την παραγωγή των έργων του. Άρχισε έτσι να πειραματίζεται με τη χαρακτική σε λινόλαιο, έναν πολύ πιο άμεσο τρόπο δουλειάς, κατά τον οποίο χάραζε ένα σχέδιο πάνω σε μία επιφάνεια από λινόλαιο χρησιμοποιώντας μαχαίρι, σμίλη ή σκαρπέλο. Το πρώτο του χαρακτικό σε λινόλαιο, το Toros en Vallauris (1954), ήταν μία απλή ασπρόμαυρη εκτύπωση, αλλά το 1959 είχε αρχίσει πλέον να εκφράζεται εξαιρετικά μέσω αυτής της τεχνικής, και τον είχε απορροφήσει εντελώς η διαδικασία της, καθώς και η καθημερινή συνεργασία του με τον Hidalgo Arnera, τον τυπογράφο της περιοχής του.

Επειδή όμως βρήκε χρονοβόρα τη διαδικασία της παραδοσιακής τεχνικής με την οποία δημιούργησε το The Portrait of a Girl after Cranach (1958), το πρώτο έγχρωμο χαρακτικό του σε λινόλαιο, αποφάσισε να εφεύρει έναν πιο απλό τρόπο για να εφαρμόζει αυτήν την τεχνική. Αντί να χρησιμοποιεί μία ξεχωριστή επιφάνεια από λινόλαιο για κάθε χρώμα, άρχισε να ξαναχαράζει την ίδια επιφάνεια. Χάραζε και ξανατύπωνε ανάλογα με τον αριθμό των χρωμάτων που ήθελε να χρησιμοποιήσει σε κάθε έργο. Από το 1959 έως το 1962 ο Πικάσο έφτιαξε περίπου 100 χαρακτικά σε λινόλαιο χρησιμοποιώντας τη νέα μέθοδο που είχε αναπτύξει. Όσον αφορά τη θεματολογία του, χρησιμοποίησε από τη Jacqueline Roque, τη μούσα, σύζυγο και μόνιμη σύντροφό του στο Portrait de Jacqueline au chapeau de paille multicolore με τα έντονα χρώματα, έως τα πορτρέτα μεγάλων δασκάλων του παρελθόντος. Για παράδειγμα, στη σειρά Portrait d'homme à la fraise (Variation d'après el Greco) ο Πικάσο τιμά τον El Greco, διατηρώντας την αρχική σύνθεση της αυτοπροσωπογραφίας του καλλιτέχνη τονίζοντας όμως με διαφορετικό τρόπο χαρακτηριστικά του προσώπου και των ρούχων του για να δηλώσει και τη δική του παρουσία στο έργο.

Το 1963 πειραματίστηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα με μία ακόμη πρωτότυπη τεχνική για χαρακτική σε λινόλαιο, χαρακτηριστικό παράδειγμα της οποίας αποτελεί το έργο L'Etreinte 1 (Embrace), το οποίο απεικονίζει έναν άντρα και μία γυναίκα σε έναν δυναμικό εναγκαλισμό. Εκτύπωνε το χαρακτικό με μελάνι σε κρεμ απόχρωση πάνω σε λευκό χαρτί και μετά ζωγράφιζε πάνω στο ίδιο το χαρτί με σινική μελάνη. Στη συνέχεια ξέπλενε το χαρτί με νερό, διαδικασία που ο Πικάσο απολάμβανε ιδιαίτερα. Οι περιοχές που δεν είχαν επάνω κανένα τύπωμα απορροφούσαν το μαύρο μελάνι, αλλά όπου υπήρχε το λιπαρό κρεμ μελάνι, η σινική μελάνη ξεγλιστρούσε. Η τεχνική αυτή δημιουργούσε μία εικόνα που έμοιαζε σαν να είναι και ζωγραφισμένη αλλά και τυπωμένη.

Ο Πάμπλο Πικάσο γεννήθηκε στη Μάλαγα της Ισπανίας το 1881 και πέθανε στη Γαλλία το 1973. Μεταξύ των πρόσφατων εκθέσεων με έργα του, αξίζει να σημειωθούν οι εξής: «Πικάσο: Tradition and the Avant-Garde» στο Museo Nacional del Prado και στο Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, Μαδρίτη 2006· «Πικάσο and American Art» στο Whitney Museum of American Art, Νέα Υόρκη 2006, η οποία ταξίδεψε και στο Walker Art Center στη Μινεάπολη, και στο San Francisco Museum of Modern Art (2007)· «Πικάσο et les Maîtres» στις Galeries nationales du Grand Palais (2008/2009).

Περισσότερα στην Gagosian της Αθήνας.

Project Room - Eυανθία Τσαντίλα, roomwithaview

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης εγκαινίασε τον Ιανουάριο τη σειρά ΕΜΣΤ Νέες Παραγωγές 2010 που συνίσταται σε παραγγελίες νέων έργων στο Project Room του μουσείου. Το δεύτερο έργο της φετινής χρονιάς είναι το roomwithaview της Ευανθίας Τσαντίλα. Η Τσαντίλα θα παρουσιάσει την οπτικοακουστική εγκατάσταση roomwithaview, καθώς και ένα νέο βιβλίο της καλλιτέχνιδος (artist’s book) βασισμένο στο ίδιο έργο.

Το έργο roomwithaview ξεκίνησε το 2005 όταν η Ευανθία Τσαντίλα άρχισε να παρατηρεί και να φωτογραφίζει τους ανθρώπους και τα στιγμιότυπα που διαδραματίζονται έξω από το παράθυρο του εργαστηρίου της στο Βερολίνο. Στο απέναντι πεζοδρόμιο βρίσκεται ένα κατάστημα με ερωτικά είδη. Η καθημερινή δραστηριότητα που λαμβάνει χώρα μπροστά από το sex shop Erotica διεγείρει την περιέργεια της καλλιτέχνιδος, η οποία δρώντας ως voyeur παρατηρεί και φωτογραφίζει κρυφά, πίσω από την κουρτίνα του παραθύρου.

Στη συνέχεια η καλλιτέχνις επεξεργάστηκε τις φωτογραφίες που τράβηξε και τις συνδύασε με διάφορα κείμενα από τον χώρο της ποίησης, της φιλοσοφίας, της λογοτεχνίας κ.ά. επιδιώκοντας νοητικές ανταλλαγές ανάμεσα στις εικόνες που δημιούργησε και στα κείμενα που επέλεγε να τις συνοδεύουν. Έτσι, δημιούργησε μια σειρά από ηλεκτρονικά μηνύματα, που αποτελούνται από μια φωτογραφία και ένα κείμενο το καθένα, τα οποία στέλνει σε έναν μεγάλο αριθμό παραληπτών από το 2005 μέχρι και σήμερα. Η καλλιτέχνις δημιουργεί πολλαπλούς συσχετισμούς ανάμεσα στα δύο αυτά μέσα και επιδιώκει διαφορετικά επίπεδα ανάγνωσης των μηνυμάτων, διανοίγοντας την ερμηνεία του κειμένου αλλά και εκείνη της εικόνας. Ο τίτλος του μηνύματος είναι συχνά αποκαλυπτικός και αποτελεί κλειδί για την ανάγνωση της σχέσης που η ίδια επιδιώκει.

Ο παραλήπτης των ηλεκτρονικών μηνυμάτων γίνεται συμμέτοχος αλλά και συνένοχος στο παιχνίδι της ηδονοβλεψίας που στήνει η καλλιτέχνις. Αναπτύσσεται μια «κρυφή» συνομιλία μεταξύ της καλλιτέχνιδος και του κάθε παραλήπτη και προκύπτουν μια σειρά από ερωτήματα σχετικά με την πραγματικότητα της εικόνας, το αντικείμενο παρακολούθησης αλλά και της σχέσης της εικόνας με το κείμενο: Ποιος είναι αυτός που βλέπει; Τι παρατηρεί; Πόσο αληθινή είναι η εικόνα; Ποια η σχέση της εικόνας με το κείμενο;

Η Τσαντίλα μεταφέρει το ‘δωμάτιο με θέα’ από τον κοινωνικό στον ηλεκτρονικό χώρο και από τον ηλεκτρονικό στον αρχιτεκτονικό χώρο του μουσείου. Η παρουσίαση του roomwithaview στο Project Room του μουσείου δεν σημαίνει και το τέλος της αποστολής μηνυμάτων. Το έργο βρίσκεται σε εξέλιξη στον χώρο του διαδικτύου.

Δάφνη Βιτάλη

Η Ευανθία Τσαντίλα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη ενώ από το 1998 ζει και εργάζεται στο Βερολίνο. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ντίσελντορφ με καθηγητή τον Γιάννη Κουνέλλη, απ’ όπου αποφοίτησε το 1997. Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην 48η Μπιενάλε της Βενετίας (1999) και έχει πάρει μέρος στη Μπιενάλε της Πράγας (2005), στη Μπιενάλε του Γκιουμρί της Αρμενίας (2006) και στην πρώτη Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης (2007).

Δημήτρης Γρατσίας

Δημήτρης Γρατσίας(1938-2010)

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ,ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Χάσαμε έναν σπουδαίο άνθρωπο , έναν άνθρωπο που μετέδιδε τις γνώσεις του για 27 χρόνια στο Α.Τ.Ε.Ι της Αθήνας ,μια προσωπικότητα που βοήθησε πολλούς νέους να μάθουν τι πάει να πει σύνθεση και τι πάει να πει χρώμα.

Έναν καλλιτέχνη που η δουλεία του ήταν χαρακτηριστική και οι διακρίσεις του ξεπερνούσαν τα Ελληνικά σύνορά.

Η απώλειά του μας έχει συγκλονίσει όλους.
Να σαι καλά Δημήτρη Γρατσία κάλο ταξίδι...

Ο Δημήτρης Γρατσίας, τακτικός Καθηγητής Βασικού Σχεδίου στο Τμήμα Διακοσμητικής & Σχεδιασμού του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Αθήνας (1977-2004),αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με Διπλώματα Ζωγραφικής, Διακοσμητικής & Σκηνογραφίας καθώς και Θεωρητικών & Ιστορικών Σπουδών και συνέχισε με σπουδές Κεραμικής στο Camden Arts Centre του Λονδίνου.

Έχει εκθέσει τη δουλειά του σε Εθνικές & Ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, σε Ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και Λονδίνο καθώς και σε Διεθνείς εκθέσεις στην Ευρώπη, ΗΠΑ, Ρωσία, Αργεντινή και Κίνα.

Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

VI Sacrum Τριενάλε, Czestochowa, Πολωνία
Τιμητική Διάκριση Ζωγραφικής (2006)

Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας
Τιμητική Πλακέτα για Διακεκριμένο Έργο (2005)

II Εθνικός Καλλιτεχνικός Διαγωνισμός Ελληνοαμερικανικής Ένωσης
2ο Βραβείο Σχεδίου (1967)

Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας
Έπαινος Σύνθεσης (1965)
Έπαινοι Υπαιθρίων Σπουδών (1966 & 1967)
Έπαινος Γυμνού (1966)
Βραβείο Γυμνού (1967)

ΕΚΘΕΣΕΙΣ
2009

Πινακοθήκη Δήμου Κορινθίων, Κόρινθος (Ατομική)

2008

Τεχνόπολις, Γκάζι,Αθήνα

3η Μπιενάλε Τέχνης Πεκίνου, Εθνικό Μουσείο Τέχνης, Πεκίνο, Κίνα (Διεθνής)

Αίθουσα P, Μύκονος

FIA Mar del Sur,Πολιτιστικό Κέντρο D. Hector Rubi Gonzalez, Αργεντινή (Διεθνής)
2007

6η Μπιενάλε Τέχνης Φλωρεντίας, Fortezza da Basso, Φλωρεντία, Ιταλία (Διεθνής)

5η Μπιενάλε Τεχνών Κρατικού Μουσείου Novosibirsk, Ρωσία (Διεθνής)

Reykjanes Light Night,Αίθουσα Svartaloft, Keflavik, Ισλανδία (Διεθνής)

Αίθουσα P, Μύκονος

Μουσείο Καλών Τεχνών Rosa Galisteo de Rodriguez,Santa Fe,Αργεντινή (Διεθνής)
2006

6η Τριενάλε Τέχνης Sacrum, Πινακοθήκη της πολης Czestochowa, Πολωνία (Διεθνής)

Πολιτιστικό Κέντρο Θεάτρου Ideal,Venado Tuerto, Αργεντινή (Διεθνής)

Αίθουσα P, Μύκονος

Κέντρο ONA Δήμου Αθηναίων, Αθήνα

Πολιτιστικό Κέντρο 'Μελίνα' Δήμου Αθηναίων,Αθήνα
2005

5η Μπιενάλε Τέχνης Φλωρεντίας, Fortezza da Basso, Φλωρεντία, Ιταλία (Διεθνής)

4η Μπιενάλε Τεχνών Κρατικού Μουσείου Novosibirsk, Ρωσία (Διεθνής)

2η Μπιενάλε Τέχνης Πεκίνου, Μουσείο Τέχνης Μνημείου Χιλιετίας, Πεκίνο, Κίνα (Διεθνής)

Αίθουσα Omma, Santa Barbara,ΗΠΑ (Διεθνής)
2004

4η Μπιενάλε Σχεδίου Pilsen, Πινακοθήκη της πόλης Pilsen, Τσεχία (Διεθνής)

8η Lipa Θερινή Συνάντηση Τέχνης, Πινακοθήκη Δημαρχειακού Μεγάρου, Ptuj, Σλοβενία (Διεθνής)

2η Μπιενάλε Τέχνης Adriatica , Συνεδριακό Μέγαρο, San Benedetto del Tronto, Ιταλία (Διεθνής)

5η Sacrum, BWA Gallery, Ostrowiec Swietokrzyski, Πολωνία (Διεθνής)

2003

5η Τριενάλε Τέχνης Sacrum,Πινακοθήκη της πόλης Czestochowa, Πολωνία (Διεθνής)

Lookout, Πρόσοψη Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Αθήνα (Διεθνής)

12η Flecha, Κέντρο Arturo Soria, Μαδρίτη, Ισπανία (Διεθνής)

1994

Αίθουσα Πανταζίδης, Αθήνα (Ατομική)

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Λευκάδας, Λευκάδα

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αθήνα

1992

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αθήνα

14ο Δεκαήμερο Ειρήνης, Αθήνα

1990

Αίθουσα Αχίλλειο, Αθήνα

1989

Βασιλική Αγίου Μάρκου, Ηράκλειο Κρήτης (Ατομική)

Αίθουσα Δίμιτο, Ρέθυμνο Κρήτης (Ατομική)

Αίθουσα Δίμιτο, Ρέθυμνο Κρήτης

Αίθουσα Ceruleum, Αθήνα

30ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου, Θεσσαλονίκη

1988

Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης, Πύλη Αμμοχώστου, Λευκωσία, Κύπρος (Διεθνής)

Αίθουσα Άνεμος, Κηφισιά (Ατομική)

Αίθουσα F, Αθήνα (Ατομική)

Θέατρο Γ! Σεπτεμβρίου, Αθήνα

1985

Αίθουσα Dada, Αθήνα

1984

Αίθουσα Dada, Αθήνα (Ατομική)

Αίθουσα Mπεχράκη, Κόρινθος (Ατομική)

Αίθουσα Συλλογή, Αθήνα

Αίθουσα Αντήνωρ, Αθήνα

1983

Αίθουσα Dada, Αθήνα (Ατομική)

1982

Αίθουσα Συλλογή, Αθήνα

Αίθουσα Κόσμος, Αθήνα

Αίθουσα Dada, Αθήνα

1981

Αίθουσα Dada, Αθήνα (Ατομική)

1974

Αίθουσα Θόλος, Αθήνα (Ατομική)

1972

8η Διεθνής Έκθεση, Μονακό (Διεθνής)

Αίθουσα Νέες Μορφές, Αθήνα (Ατομική)

1971

Agora Gallery, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο (Ατομική)

Αίθουσα Νέες Μορφές, Αθήνα

12η Πανελλήνιος, Αθήνα

1969

Woburn Gallery, Bedfordshire, Ηνωμένο Βασίλειο (Διεθνής)

10η Πανελλήνιος, Αθήνα

1968

Biennale Ίμπιζας, Ισπανία (Διεθνής)

Αίθουσα Αρλιώτη, Ελληνοαμερικανική Ένωση, Αθήνα (Ατομική)

Αίθουσα Άστορ, Αθήνα

1967

Στέγη Καλών Τεχνών & Γραμμάτων, Αθήνα

Ιόνιο Βουλευτήριο, Κέρκυρα

Ελληνοαμερικανική Ένωση, Αθήνα

Αίθουσα Καρμέλ, Αθήνα

9η Πανελλήνιος, Αθήνα

1966

ΑΣΚΤ, Αθήνα

1965

ΑΣΚΤ, Αθήνα

8η Πανελλήνιος, Αθήνα

1964

Διεθνής Έκθεση Ρώμης, Ιταλία (Διεθνής)

Γ! Πανελλαδική Έκθεση Νέων, Αθήνα

1963

Ελληνοαμερικανική Ένωση, Αθήνα

Αίθουσα Τέχνης, Αθήνα

1962

Β! Πανελλαδική Έκθεση Νέων, Αθήνα

Αίθουσα Τέχνης, Αθήνα

ANSEL ADAMS

Ο Ansel Adams (1902-1984) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους φωτογράφους του 20ού αιώνα, περισσότερο γνωστός για τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες τοπίων και εθνικών πάρκων των Η.Π.Α. Στις απαράμιλλης ποιότητας και εξαιρετικής οξύτητας εικόνες του αποτυπώνει με μεγαλοπρέπεια την ομορφιά της αμερικανικής φύσης.

Στις φωτογραφίες του ο Ansel Adams απέδωσε όλη την τονική κλίμακα από το λευκό μέχρι το μαύρο με πολλές ενδιάμεσες διαβαθμίσεις του γκρι, ώστε οι εικόνες του να χαρακτηρίζονται για την τέλεια φωτογραφική τους σαφήνεια. Η τεχνοτροπία εκτύπωσης των ασπρόμαυρων φωτογραφιών που ανέπτυξε ο ίδιος και έμεινε γνωστή ως θεωρία του «Ζωνικού Συστήματος» επηρέασε τις μεταγενέστερες γενιές φωτογράφων.

Η έκθεση αποτελείται από 72 πρωτότυπες εκτυπώσεις που επέλεξε ο ίδιος ο καλλιτέχνης κατά τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του, ως αντιπροσωπευτικά δείγματα της καλλιτεχνικής του δημιουργίας, και τα οποία παρέδωσε, λίγο πριν από το θάνατό του, στη φροντίδα της κόρης του Anne Adams-Helms.

Διάρκεια

05/03/2010 - 30/04/2010

Χώρος

Αθήνα

Μουσείο Μπενάκη

Κτήριο Οδού Πειραιώς

Διοργάνωση

Μουσείο Μπενάκη με την υποστήριξη της Πρεσβείας των Η.Π.Α. στην Αθήνα

ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΚΘΕΣΗΣ (bernier eliades "salto mortale" JUSTIN LIEBERMAN)

JUSTIN LIEBERMAN

Salto Mortale

February 25 – April 8, 2010

Justin Lieberman (b. 1977, Florida, USA)

Through his practice, Justin Lieberman attempts to impose a quasi sociological order on the bedlam of a distinctively American subsistence by turning a flux of capitalist odds and ends- magazine clippings, found photos, counterfeit dollars, lottery tickets, small sketches, public signage, etc- into a subjective material history of late-modern life.

It is tempting to regard this process as a systematic desublimation (in the Freudian sense) of various social, cultural, and economic orders, one which privileges a critical stance in regards to these things over a poetic one. Indeed, Lieberman often authors texts which would seem to support this view. However, if we examine these texts themselves as part and parcel of the artist's practice, a different picture emerges.

His pieces are frequently humorous and sometimes disturbing. However, there are works that reflect a sedate Lieberman, an artist more concerned with formal questions than with shocking or unsettling the viewer.Lieberman cites the fiction of the consummate modernist Henry James in regard to these works, discussing them primarily in terms of eluding the commodification of meaning. On the surface, Lieberman's work appears to grant us just this opportunity. Yet if we linger for a moment, we will see that this is a false conclusion. Lieberman's work ultimately reveals itself as an ongoing struggle with the nature of faith and belief, and the subject of this belief is in a constant state of flux. It is a constant coming-to-terms with skepticism as it relates to ideas both pragmatic (consumerism) and impossibly romantic (revolution and suicide). Lieberman's most fundamental skepticism is always directed at himself.

His current exhibition Salto Mortale, at Bernier / Eliades, is in part a continuation and elaboration of the retrospective self-historicizing methodology which began explicitly in his show For The People of Philmont last year. These pieces seem to evince a belief in romantic ideals that stick out of Lieberman's practice like some kind of distended organ transplant by a body that has rejected it. In his new exhibition he will present a large installation, paintings and sculptures. For the installation he chose to revisit several older works which were still in his possession.

During the past these works were meant to illustrate, rather than re-affirm, the movement of bourgeois commodification. In this show however, he returns to these works with a fresh eye and questions concerning the role of the work of art itself.

The art of Justin Lieberman presents us with a parallax in regards to class. Are we to view it (and possibly him) as a pre-modern critical endeavor, one aimed at desublimation of the hypocrises of a consumerist society, or is it rather an explication of impossible belief in modernist ideals of artistic expression and social revolution?

At times Lieberman seems engaged in a kind of ressentiment, the term used by Nietzche to describe the desire of slaves to drag the master down to their own level. Yet seen from another view, Lieberman's work is both humanistic and progressive, reinstating the autonomy and universal nature of the work of art. Lieberman's work paradoxically embodies both these views, and as we shift our perspective, the pieces take on an increasingly ambiguous relationship to the artist, to each other, and to us.

All people pictured in the paintings and photographs in Salto Mortale are suicides. If spectators recognize them, then they are artists, writers, musicians, poets and philosophers. If they do not, then they are portraits of people who killed themselves. Lieberman avoids naming them individually, as he has stated in the accompanying text; "These works are not a research project, a tribute, homage, or a critique. They are some other thing."

Justin Lieberman has participated in several shows among which:Mind the Cracks!Tel Aviv Museum of Art, Tel Aviv, Israel, If the Dogs Barking, Artists Space, New York, NY, Agency: Art and Advertising, McDonough Museum of Art, Youngstown, OH, Darger-ism: Contemporary Artists and Henry Darger, American Folk Art Museum, New York, NY. He is currently working on a book of alternate endings to the Henry James story "The Beast In The Jungle" with the artist and critic Colleen Asper. He recently released the record "Object Lessons" with C. Spencer Yeh.

Η αισθητική του ανταγωνισμού

Από τη διαπίστωση ότι η πραγματικότητα, όσο περνάει ο καιρός, μοιάζει όλο και περισσότερο με πεδίο μάχης και χώρο συγκρούσεων ξεκινά η έκθεση «Battlefield», η οποία εγκαινιάζεται στις 4 Μαρτίου στο «TAF», υπό την επιμέλεια της ομώνυμης ομάδας. Είκοσι τρεις καλλιτέχνες (Βίκυ Αναστασίου-φωτό, Αλέξης Αυλάμης, Απόστολος Ζερδεβάς, Γιάννης Θεοδωρόπουλος, Georgia Kotretsos, Σήφης Λυκάκης, Νίκος Παπαδημητρίου, Νίκος Τρανός κ.ά.) ερμηνεύουν τον κοινωνικό μας χώρο, τη σύγχρονη πολιτική συγκυρία, την κατάσταση της κοινωνίας και του παγκοσμιοποιημένου πεδίου αναφοράς. Δέσποινα Ζευκιλή

Not just black and white

Η τέλεια φωτογραφική σαφήνεια και η μεγαλοπρέπεια με την οποία ο Ansel Adams (1902-1984) αποτύπωσε την ομορφιά της αμερικανικής φύσης, αποδίδοντας όλη την τονική κλίμακα, από το λευκό μέχρι το μαύρο, με πολλές ενδιάμεσες διαβαθμίσεις του γκρι, μας κάνει να μιλάμε σήμερα για έναν από τους σημαντικότερους φωτογράφους του 20ού αιώνα. Είναι περισσότερο γνωστός για τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες τοπίων και εθνικών πάρκων στις ΗΠΑ, ενώ η τεχνοτροπία εκτύπωσης των ασπρόμαυρων φωτογραφιών που ανέπτυξε ο ίδιος κι έμεινε γνωστή ως θεωρία του «Ζωνικού Συστήματος» επηρέασε τις μεταγενέστερες γενιές φωτογράφων. Στην έκθεσή του στο Μουσείο Μπενάκη-Κτίριο Οδού Πειραιώς (από τις 4 Μαρτίου) θα παρουσιαστούν 72 πρωτότυπες εκτυπώσεις που επέλεξε ο ίδιος τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του ως αντιπροσωπευτικά δείγματα της καλλιτεχνικής του δημιουργίας και τα παρέδωσε, λίγο πριν το θάνατό του, στη φροντίδα της κόρης του Anne Adams-Helms. Δέσποινα Ζευκιλή

«O Μiró της Μαγιόρκα»

«Το όνειρό μου, όταν θα μπορέσω να εγκατασταθώ κάπου, είναι να έχω ένα πολύ μεγάλο εργαστήριο, για να έχω χώρο και πολλούς πίνακες. Θα ήθελα να δοκιμάσω τον εαυτό μου στην κεραμική, στο τύπωμα, να έχω μία πρέσα».

Jοan Miró, Παρίσι, 1938

Το Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» φιλοξενεί από τις 22 Φεβρουαρίου ένα μεγάλο εικαστικό γεγονός της Αθήνας, την έκθεση «O Μiró της Μαγιόρκα». Η έκθεση, που πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του ΑΠΘ και το Ίδρυμα Pilar i Joan Μiró της Μαγιόρκα, θα φιλοξενηθεί στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του «Ελληνικού Κόσμου» και θα διαρκέσει από 22 Φεβρουρίου έως 30 Μαΐου 2010.

H έκθεση περιλαμβάνει πολύ σημαντικά έργα της δημιουργικής περιόδου του μεγάλου καλλιτέχνη στο εργαστήρι της Μαγιόρκα: λάδια και μεγάλο αριθμό χαρακτικών έργων της ώριμης περιόδου του, που αποδεικνύουν τη ζωντανή και πολύτιμη παρακαταθήκη του στη σύγχρονη ζωή. Στην έκθεση παρουσιάζονται λάδια της περιόδου 1976-1981, πρωτότυπα χαρακτικά έργα από τις σειρές Els Gossos (Τα σκυλιά), Gens de la mer (Άνθρωποι της θάλασσας) και τη σειρά Fundacio Palma, καθώς και φωτογραφίες των Jean-Marie del Moral και Francesc Catalá-Roca από το εργαστήρι του Miró στη Μαγιόρκα. Όλο το υλικό προέρχεται από το Ίδρυμα Pilar i Joan Μiró της Μαγιόρκα. Η έκθεση στον «Ελληνικό Κόσμο» συγκεντρώνει έργα που φιλοξενήθηκαν σε μουσειακούς χώρους στη Θεσσαλονίκη.

Επιμέλεια έκθεσης Θεσσαλονίκη & Αθήνα: Μάριος Ελευθεριάδης

Επιστημονική επιμέλεια: Maria Luisa Lax (Ίδρυμα Μiró της Μαγιόρκα)

«ΘΕΑΤΡΟΝ», Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»

Αίθουσες Ισμήνη και στα φουαγιέ του «ΘΕΑΤΡΟΝ»

Διάρκεια έκθεσης: 22 Φεβρουαρίου - 30 Μαΐου 2010

Τιμή εισιτηρίου: 6 ευρώ

Σοφία Κόσσυβα: Άλλη Διάσταση

Η ART 10 GALLERY σας προσκαλεί στην έκθεση ζωγραφικής της Σοφίας Κόσσυβα με τίτλο «άλλη διάσταση», σε ένα τριήμερο πάρτι στις 26, 27 και 28 Φεβρουαρίου 2010.

Με πενάκια, ξυλομόλυβα και μαρκαδόρους, η Σοφία Κόσσυβα δημιουργεί σουρεαλιστικές εικόνες, μορφές, σχέδια και σχήματα τοποθετημένα με εξαιρετική λεπτομέρεια, που προκαλούν τις αισθήσεις και το νου να ταξιδέψουν σε μια «άλλη διάσταση».

Η Σοφία Κόσσυβα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Οι πρώτες μνήμες της από τη ζωγραφική είναι σε ηλικία 12 ετών περίπου, που σχεδίασε τις πρώτες της δημιουργίες, χωρίς να δίνει σημασία. Σπούδασε γραφιστική στον καλλιτεχνικό όμιλο Α.Κ.Τ.Ο. όπου διδάχθηκε ελεύθερο σχέδιο, ιστορία τέχνης, χρώματα και υλικά, οπτική επικοινωνία κ.α. και απέκτησε Bachelor of Arts (Honours) του Middlesex University. Από το 2003 εργάζεται επαγγελματικά ως γραφίστρια, στο χώρο των περιοδικών. Ποτέ όμως δεν εγκατέλειψε την αγάπη της για τη ζωγραφική. Το 2007 ανακάλυψε την καλλιτεχνική πολιτεία του διαδικτύου, www.bankit.gr και  πήρε μέρος στο πρώτο φεστιβάλ. Αυτό στάθηκε αφορμή να συνειδητοποιήσει ότι η ζωγραφική δεν είναι απλώς ο τρόπος έκφρασής της, αλλά κάτι με το οποίο θα ασχολείται σε όλη της τη ζωή. Έχει λάβει μέρος σε πολλά φεστιβάλ και ομαδικές εκθέσεις. Στην ART 10 GALLERY παρουσιάζεται η πρώτη της ατομική έκθεση.

Πάρτι Εγκαινίων: Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010, 20:00

ART 10 GALLERY-ΛΕΜΠΕΣΗ 10 ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ - ΣΤΑΣΗ ΜΕΤΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Διάρκεια έκθεσης:  26, 27 και 28 Φεβρουαρίου 2010

Ώρες λειτουργίας:  Από τις 10:00 μέχρι τις 22:00 και τις τρεις ημέρες

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.